நண்பேன்டா

2005 பெங்களுரில் இருந்த காலகட்டத்தில்தான் இந்த கவுஜை எல்லாம் எழத ஆரம்பித்தது. அட இம்புட்டு நாளா எங்கிட்டு இருந்துச்சுனு கண்ணாடி முன்னாடி நின்னு தேடுனப்ப எழுதனது

‘’பேரன் லவ்வி போட்டு போட்டு
பேராசை
உன்னனை விட
நான் அழகா இருப்பதா’’

இதையெல்லாம் உடனிருந்து படிச்ச ஒரே என் கல்லூரி நண்பேன்டா விஜயகுமார் கவுஜையில கலக்குற பாண்டி ம் ம்னு என்னா எழுதுனாலும் இது கவுஜை இது கவுஜைனு சொல்லி சொல்லி இம்மாந்துண்டா வளர்த்துவிட்டான்.
vijay
இன்னைக்கு பூனைக்குட்டி, அரவிந்தன், நாய்குட்டினு பிண்ணி நவீனமா கவுஜை எழுது றேனா பெங்களுர்ல விஜய் போட்ட விதை மக்கா..

நண்பேன்டா விஜய் அந்த கவுஜை யாருக்காக எழுதுனது ஞாபகம் இருக்கா ?

அப்பாலிக்கலாம் குந்துனா கவுஜை, நின்னா கவுஜை, படுத்த கவுஜைனு கலக்குன கவுஜைக்கெல்லாம்
விஜய் க்கு நன்றி சொல்லணும்பா
கத்தி சொல்லவா
நன்றி தலை

 

Advertisements

சிங்க ராஜா நிதிலன்

நிதிலனுக்கு ஒரு கதை சொல்லத் தொடங்கினேன்
ராஜாகாலத்து கதை
குதிரை மீதேறி வருவாரே அந்த ராஜா
குதிரை மீதேறிய ராஜா காட்டுக்குப் போனாராம்
ராஜாவின் குதிரை டக் டக் டக் டக் டக் என்று பறந்தோடியதை
டக் டக் டக் டக் என்று சொல்லிக் காண்பித்தேன்
நிதிலன் க்ளுக் என்று சிரித்து வைத்தான்
காட்டுக்குப் போன ராஜா
புள்ளி மானை பார்த்து அம்பெய்தாராம்
துள்ளிக் குதித்தோடியது புள்ளிமான் என்று
துள்ளிக் குதித்துக் காட்டினேன்
நிதிலன் க்ளுக் என்று சிரித்து வைத்தான்
யானையை பார்த்த ராஜா
வெட்டிவைத்த அகழியை நோக்கி விரட்டிச் சென்றார் என்று
யானையைப்போல வாலை ஆட்டி ஆட்டி நடந்து காட்டினேன்
நிதிலன் க்ளுக் க்ளுக் என்று சிரித்து வைத்தான்
செம்பூத்தொன்று பறந்தொடியதை
படபடவென்று அடித்துக் காண்பித்தேன்
நிதிலன் க்ளுக் என்று சிரித்து வைத்தான்
மாலையான வேளையில் ராஜா வேட்டையை முடிந்து திரும்ப நினைக்கையில்
சிங்க ராஜா வந்தாராம்
யாரு வந்தாராம் சிங்க ராஜா
சிங்க ராஜாவை பார்த்த ”ராஜா”
வேட்டை முடிஞ்சிடுச்சு நாளைக்க பார்ப்பமா என்று குதிரையை விரட்ட
ஆவ் ஆவ் என்று தலையை ஆட்டி கர்ஜித்தாராம் சிங்க ராஜா என்று சொல்ல
தலையை மேலும் கீழும் ஆட்டிய நிதிலன்
நான்தான் அந்த சிங்க ராஜாவுக்கும் என்று சொல்லும் தோரணையில்
க்ளுக் என்று சிரித்து வைத்தான்

அன்பதிகாரம்

ஞாபகமிருக்கிறதா
உன்னை சந்தித்த நாளொன்றில்
நீயாகவே இரு என்றேன்
நினைத்துக்கொண்டேன்
நானும் அப்படியே இருக்கப்போவதாக
நீ நீயாகவே இருக்கிறாய்
நானும் இருக்கிறேன்
நீயாக

இனி பிரபுவை அரவிந்தன் ஞாகப்படுத்த மாட்டார்

பிரவுவை பற்றி எழுதவேண்டும் என்ன எழுதுவது என்று தெரியவில்லை. பிரவுவை எனக்குத் தெரியும் (இந்த தெரியும் என்பதை எந்த அளவிற்கு என்று பின்னே குறிப்பிட்டுள்ளேன்) பிரவுபிற்கு என்னை தெரியுமா என்று தெரியவில்லை, அப்படியே என்னை தெரிந்து கொள்ளவேண்டும் என்று பிரபு நினைக்கக்கூடிய இடத்தில் இன்று இல்லை.

pirabhukamal

இந்த பிரபு எனது ஊரான அ.காளாப்பூரை சேர்ந்தவர். அ.காளாப்பூரைச் சேர்ந்த 99.99 சதவிதம் பேர் அ.காளப்பூர் அரசு ஆண்கள் பள்ளியில் படித்துக்கொண்டிருக்கும் போது, மீதமுள்ள .01 சதவிதம் பேர் சிங்கம்;புணரியில் உள்ள தனியார் ஆங்கிலவழி கல்வியில் படித்தனர். பிரபுவும் பாரிவள்ளல் மெட்ரிக் மேல்நிலைப்பள்ளியில் படித்தான். ஆங்கில வழி கல்வி பயில்பவர்கள் அரசு பள்ளி மாணவர்களைவிட அதிகம் மதிப்பெண் பெறுபவர்களாக இருப்பார்கள் என்ற எண்ணம் எனக்கு அப்போது உண்டு.

கடந்த மாதத்தில் ஒருநாள் அரவிந்தனிடம் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் பிரவுவை தெரியும்ல பாண்டி என்றார். பாரிவள்ளல் பிரபு என்று சொன்னதும் தெரியும் என்றேன். இறந்துவிட்டதாக கூறினார். திருச்சி – மதுரை நெடுஞ்சாலையில் இரு சக்கர வாகனத்தில் பயணிக்கும் போது ஏற்பட்ட விபத்து என்றார்.

பிரவுவை இப்போதும் என்னால் நினைத்துபார்க்க முடிகிறது. ஒரு முறை எங்கள் ஊர் திருவிழா என்று நினைக்கிறேன் உள்ள+ர் பள்ளி மாணவ மாணவர்களின் கலைநிகழ்ச்சி நடந்தது. அங்கு பிரவுவும் ஒரு பாடலுக்க ஆடினான், அபூர்வ சகோதர்கள் படத்தில் வரும் ரப்பப்பரி ரப்ப்பரி புதுமாப்பிள்ளைக்கு என்ற பாடலுக்கு குள்ள கமலாக! திரையில் கமலை எப்படி ஆச்சர்யமாக பார்த்தேனே  அதே ஆச்சர்யத்துடன் பிரபுவை பார்த்திருக்கிறேன். பின் எப்போதாவது சிங்கம்புணரிக்கு சைக்கிளில் செல்கையில் சாலையோரத்தில் இருக்கும் அவர்களின் வீட்டை கடந்து செல்கையில் பார்த்ததுண்டு. இப்போதும் என் நினைவுக்கு வருவது குள்ள பிரபுதான். இந்த அளவிற்குத்தான் எனக்கு பிரபு பரிச்சயம். இடைஇடையே அரவிந்தன் ஞாபகப்படுத்துவார். இனி அரவிந்தன் ஞாபகப்படுத்தமாட்டார்.

அம்மாவிற்கு அழைத்தேன் ( அம்மா எப்போதுமே ஊரில் நடக்கும் இறப்பு பற்றிய விபரத்தை உடனே தெரிவிக்க மாட்டாள் யாரிடமாவது செய்தியறிந்து பின் அம்மாவை அழைத்து விசாரிக்கும்போது ஆமாம்பா நீங்க தொலைவில் இருக்கிங்க உங்களுக்கு அந்த கதையை உடனே சொல்லி கலங்கவைக்க வேண்டாம் என்பாள் ) வாவனான் குளம் பிரபு என்று சில அடையாளங்களை சொன்னவுடன் ஆமாம்ப நல்ல பையன் அந்த பையன் தலையெடுத்துதான் 3-தமக்கைள் திருமணம் முடித்து மைத்துனர்களையும் உடன் சேர்த்துக்கொண்டு சேலத்தில் சொந்தமாக பர்னிச்சர் கடை வைத்து நல்ல நிலைமையில் இருக்கும் போது இப்படியாகிவிட்டது என்றார்கள். பிறகு சொன்னதுதான் பிரபு எந்த அளவிற்கு குடும்ப உறவினர்களிடையே தன்னை பிணைத்துக் கொண்டிருந்திருப்பார் என்று கற்பனை செய்யமுடிகிறது. பிரவுவின் இறுதிச் சடங்கில் 3-மச்சினனன்களும் கதறி அழுததை நான் இதற்கு முன் அப்படி பார்த்ததில்லை ஊரே சொன்னுச்சுப்பா

விபத்து குறித்து பல்வேறு விதமான கருத்துக்கள் வரலாம்.. சமதளமற்ற சாலை வண்டியின் வேகத்தை தடை செய்திருக்கலாம், எதிர் வந்த வாகனத்தால் ஏற்பட்டிருக்கலாம், மதுவினாலும் ஏற்பட்டிருக்கலாம். ஒன்று மட்டும் புரிகிறது, மரணம் நம்மை தொடர்ந்தே வந்துகொண்டிக்கிறது. வெகுசிலருக்கு தெரிந்துவிடுகிறது பலருக்கும் தெரிவதில்லை..

பிரபு வந்தான் சென்றான் என்பதை அவ்வளவு எளிதில் அவன் சார்ந்த யாரும் கடந்து சென்றுவிடமுடியாது.

இந்த வாழ்க்கை இப்படித்தான் ஆரம்பிக்கும் இப்படித்தான் முடியும் என்று இங்கு எவரும் அறியாத போது பிரவுவின் ப்ரியங்களைப் போல நமக்கான பயணத்தில் எதை விட்டுச் செல்லப்போகிறோம்.

இனி எனக்கு பிரவுவை ஞாபகப்படுத்தும் ரப்பப்பரி ரப்பப்பரி புதுமாப்பிள்ளைக்கு பாடலை ஒரு முறை கேட்டுவிட்டு உறங்கச்சென்றுவிட்டேன்.