நேர்காணல் – சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர் ரமாசுரேஷ்

தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தை சேர்ந்த ஆம்பலாப்பட்டு கிராமத்தில் பிறந்தவர். கடந்த 14 வருடமாக சிங்கையில் வசிக்கும் இவர், 13 சிறுகதைகள் அடங்கிய ‘உட்லண்ட்ஸ் ஸ்ட்ரீட் 81’  என்ற இவரது முதல் சிறுகதைத் தொகுப்பு நூல் 2017 இல் ‘மோக்லி’ பதிப்பகத்தில் வெளியானது. சிங்கப்பூர் NAC நடத்திய தங்கமுனை விருதுகள் இவரது   ராட்சசி (2015-இரண்டாம் பரிசு), ரகசியம் (2017/முதல் பரிசு) சிறுகதைகளுக்கு கிடைத்தது. இவரது சிறுகதை தொகுப்பிற்கு 2018 க.சீ.சிவக்குமார் நினைவு விருது கிடைத்தது. தற்போது நாவல் எழுதுகிறேன் என்ற புரளியை கிளப்பிவிட்டு நிம்மதியாக உறங்கிக்கொண்டிருக்கும் இவரை தட்டி எழுப்பி சில கேள்விகள் மட்டுமே கேட்க முடிந்தது.

‘மாயா’ இலக்கிய வட்டம் ஆரம்பித்ததின் நோக்கம் நிறைவேறி இருக்கிறதா? வாசகர்கள் ‘மாயா’ வை எப்படி பார்க்கிறார்கள்?

மாயா ஆரம்பித்து ஆறு மாதங்கள் ஆகும் நிலையில் எங்களின் நோக்கத்தை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்து உள்ளோம். எந்த அமைப்பின் நோக்கமும் அவ்வளவு எளிதில் நிறைவேறி விடுவதில்லை, புது வாசகர்களை கண்டடைந்து அவர்களை குறிப்பாக சிங்கப்பூர் கதைகளை படிக்க வைப்பது சவாலான ஒன்று, கடந்த மாதங்களில் அதில் வெற்றியும் அடைந்துள்ளோம். வாசகர்கள் ஆவலுடன் வருகிறார்கள் தயக்கமின்றி தங்கள் கருத்தை முன் வைக்கிறார்கள்.

‘மாயா’ விமர்சனங்கள் கட்டுரைகளாக வலைதளங்களில் பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ளதா?

இதுவரை இல்லை ஆனால் எங்களின் நோக்கம் அதுவே . விரைவில் மாயாவிற்காக வலைதளம் ஒன்று துவங்கி அதில் விமர்சனக் கட்டுரைகள் பிரசுரிக்கப்படும்.

‘மாயா’ வில் விவாதிக்க எடுத்துக்கொள்ளும் படைப்புகளுக்கான விமர்சனங்களை சிங்கப்பூரின் மூத்த எழுத்தாளர்கள் & அறியப்பட்ட எழுத்தாளர்களிடம் பெற்று வாசிக்கவும் / வலைதளத்தில் பதிவிடவும் செய்யலாமே?

அதற்கான முயற்சிகள் நடந்துகொண்டு இருக்கிறது. விரைவில் மாயா இலக்கிய வட்டத்திற்கான வலைதளம் துவங்கி அதில் பதிவிடப்படும்.

ரமா சுரேஷ் எழுத்தாளர் ஆகிவிட்டாரா?
ஒரே ஒரு தொகுப்பை போட்டுவிட்டு நான் ரமாசுரேஷ் எழுத்தாளர் என்று கை குழுக்க கொஞ்சம் கூச்சமாகத்தான் இருக்கு.

உட்லண்ட்ஸ் ஸ்ரிட் 81 சிங்கப்பூர் பெண்கள் எழுதிய சிறுகதைகளிலிருந்து பெரிதும் மாறுபட்ட ஒன்று, எப்படி இப்படியான கதைமொழிக்குள் வந்தீர்கள்?

நான் மனிதர்களின் செயல்பாடுகளை அதிகம் ரசிப்பவள் அதிலும் குறிப்பாக பெண்களை அதிகம் ரசிப்பேன் நேசிப்பேன்.  என் கதைகள் பெரும்பாலும் பெண்களின் அக வாழ்வை கொண்டவை.

2015 ல் ராச்சசி கதையை நான் எழுதும் போது எனக்கு நானே சில விசயங்களில் கட்டுப்பாடுகளை வைத்துக்கொண்டேன் ஆனால் எழுத்தாளர் லஷ்மி சரவணக்குமார் கதைகளை படிக்க ஆரம்பித்தபோது அந்த தடைகளை தகர்த்துவிட ஆரம்பித்தேன்.

என்னமாதிரியான கட்டுப்பாடு என்று சொல்ல முடியுமா? லஷ்மி சரவணக்குமார் கதைகள் உங்களுக்கு தந்த தரிசனத்தை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாகச் சொல்லுங்கள்?

விளிம்பு நிலை மாந்தர்களின் கதையை தடையில்லாமல் எழுத எனக்குள் தைரியத்தை கொடுத்தது உப்பு நாய்கள்தான். நிர்வாணம் என்ற ஒற்றை வார்த்தையே எனக்குள் கட்டுப்பாடாகத்தான் இருந்தது ஆனால் லஷ்மியின் கதைகளில் நிர்வாணத்தையே இரண்டு பக்கங்கள் எழுதி இருப்பார் அந்த மொழியை படிக்கையில் எனக்குள் நிறைய மாற்றம். உடல் அரசியல் பற்றி எழுதுவதில்  தவறில்லை அதை நாம் எழுதும் விதத்தில்தான் உள்ளது என்பதை புரிந்துக்கொண்டேன்.

உங்களின் கதைகளைப் படித்த யாரேனும் எழுத்தாளர் லஷ்மி சரவணக்குமாரின் பாதிப்பு இருப்பதாக சொல்லியிருக்கிறார்களா?

அப்படி யாரும் இதுவரை என்னிடம் நேரடியாக சொன்னதில்லை.

நேரடியாக சொல்லலைனா எங்கோ சொல்லி கேள்விப்பட்ட மாதிரிதானே?

மொழியில் இருப்பது போல் எனக்கே சில நேரம் தோன்றும். நேரடியாக பேசத் தயங்குபவர்களை பற்றி நாம் ஏன் யோசிக்க வேண்டும்

உங்கள் கதைகளில் பூனைகள், குழந்தைகள் அதிகம் வருகிறார்கள். அதுபற்றியும், பெரியவர்கள் குழந்தைகளுக்கு இடையே ஊடாடும் மனநிலை இது பற்றிச் சொல்லுங்கள்?

வாஸ்தவம்தான் என் கதைகளில் பிரதான பாத்திரங்களில் இவர்களின் ஆதிக்கம் அதிகமாகவே இருக்கும் . சிங்கையில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்கு பிறகு பார்த்தால் இவர்கள் மட்டுமே நிறைந்து நிற்பார்கள். காலை பத்து மணி முதல் மாலை வரை குடியிருப்பு பகுதிகள் அங்காடி கடை வீதி என்று      மனிதர்கள் அதிகம் நடமாட கூடிய பகுதிகளில் இவர்களின் சிரிப்பு சத்தமும் கேலியும் கிண்டலுமான பேச்சும் அதிகமாக கேட்கும் அவர்களுடன் சக நண்பனை போல பூனைகளும் இருக்கும். மேலும் சிங்கப்பூர் களத்தில் பூனைகள்தான் நமக்கு கிடைத்த ஒரே விலங்கும்!

பெரியவர்கள் (முதியவர்கள்) குழந்தைகள் இவர்கள் இருவரும் கிட்டதட்ட ஒரே மனநிலையில் உடையவர்கள். பழகியவர்கள் புதியவர்கள் என்று பாராமல் பார்த்தவுடன் சிரித்து பேச ஆரம்பித்து விடுவார்கள். ஒவ்வொரு மனிதனிடமும் பல சுவாரசியமான கதைகள் இருக்கும் அதில் சில ரகசியங்கள் இருக்கும் அந்த ரகசியத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட வயதிற்கு பிறகே சுவாரசியமாக வெளி வரும். அப்படிப்பட்ட ரகசியங்களை முதியவர்கள் குழந்தைகளிடம் மட்டுமே அடிக்கடி சொல்லி சிலாயித்துக்கொள்வார்கள். தங்களுக்கு புரியுதோ இல்லையோ அந்த சுவாரசியம் குழந்தைகளுக்கு பிடித்து விடும். உறவு பாசம் இதை தாண்டி ‘தனி கவனம்’ என்பதே இவர்களுக்கு தேவை.

நேரடியாக பார்த்த / பாதித்த ஒன்றை எழுவது,  கற்பனையாக ஒன்றை எழுதுவதை எப்படி பார்க்கிறீர்கள்?

நம் சொந்த கதை அல்லது நம்மை பாதித்த அல்லது கற்பனை கதை எதுவாக இருந்தாலும் சரி கதையின் உட்கரு எழுத்தாளனுக்குள் உயிர்ப்பிக்க வேண்டும் அந்த அதிர்வுதான் நம்மை கதை எழுத தூண்டுவதே.

சிங்கப்பூர் சிறுகதைகளில் ‘உட்லண்ட்ஸ்  ஸ்ட்ரீட்81 வித்தியாசமான கதைக்களம்  கொண்ட சிறுகதை  தொகுப்பு,  இந்த தொகுப்பு பற்றி பரவலாக யாரும் பேசவில்லை என்று நினைக்கிறேன்?

உட்லண்ட்ஸ் ஸ்ட்ரீட் 81 மட்டும் அல்ல சிங்கப்பூர் தொகுப்புகள் எதுவும் இங்கு பேசப்படுவது இல்லை. ஆனால் தமிழகத்தில் எனக்கு ஒரு அங்கீகாரத்தை பெற்றுத்தந்தது.

இந்த தொகுப்பிற்கு கிடைத்த சிறந்த பாராட்டு / சிறந்த விமர்சனம் யாரிடமிருந்து கிடைத்தது?

விமர்சனம் என்றால் காரசாரமாக யாரும் இன்னும் முன் வைக்கவில்லை. எல்.ஜே.வயலட் ஒரு விமர்சனம் எழுதி இருந்தார் அது எனக்கு பிடித்த ஒன்று.
பாராட்டு நிறைய கிடைத்தது அதில் முதல் பாராட்டு கவிஞர் கரிகாலன் அவர்களுடையது, அவரிடம் நான் பேசும் போதெல்லாம் அடுத்தகதையை எழுத ஆரம்பித்துவிடுவேன் அந்தளவு ஊக்கப்படுத்துவார்.  சாரு அவர்கள் தொகுப்பை படித்துவிட்டு என் கைபேசி எண்ணை தேடி பிடித்து பேசிய அந்த தருனம் நான் தேவதை ஆகிவிட்டேன், சமீபத்தில் கவிஞர் யவனிகா அவர்களின் பாராட்டு.
எனக்கு மிகப்பெரிய அங்கிகாரம் கொடுத்தது க.சீ. சிவக்குமார் நினைவு விருது.

யாதுமாகியில் நீங்களும் ஒரு கவிஞராக இடம் பெற்றிருப்பீர்கள் என்று நினைத்திருந்தேன்?

நான் கவிதை எழுதுவதில்லை.

எழுத்தாளர் பாலகுமாரன் ஒரு நிகழ்வில் உங்களது கேள்விக்கு நியாமான ஒரு பதிலைச் சொல்லாமல் அவமதித்ததை இப்போது எப்படி பார்க்கிறீர்கள்?

அப்போது கோபமும் வருத்தமும் நிறைய இருந்தது. ஆனால் இப்போது நினைத்தால் கூட சிரிப்பு வந்துவிடும். அன்று அவர் அந்த பதிலை கோபமாக சொல்லாமல் நிதானமாக சொல்லி இருந்தால் அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தைகளும் என்னை ரொம்பவே பாதித்து இருக்கும். அதனால் அந்த கோபத்திற்குத்தான் நான் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

வாசிப்பதன் வழியே என்னமாதிரியான மாற்றத்தை வாசகன் அடையக்கூடும்?

வாசிப்பதின் வாயிலாக மட்டும் அல்ல  நாம் சந்திக்கும் பல சூழல்கள் நம்மை பல மாற்றங்களை கண்டடைய செய்கிறது.  இதில் வாசகர்கள்  மற்றவர்களை விட கொடுத்து வைத்தவர்கள் தனக்கு பிடித்த கதாப்பாத்திரமாக மாறி விடுவார்கள், சில நாட்களுக்கு முன்பு வானவில் என்ற ரஷ்ய நாவல் ஒன்று படித்தேன் அதில் வரும் ஒரு பிணமாக மாறி தவிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் அந்த கதை நிகழும் களமாகவே உருமாறி விட்டேன். ஏன் சில வாசகர்கள் தன் மானசீகமான எழுத்தாளர்களை போன்றே வாழ ஆரம்பித்து விடுவார்கள் உதாரணத்திற்கு எஸ்.ரா , சாரு வின் தீவிர வாசகர்களை பார்த்தீர்கள் என்றால் மிக இயல்பாக நாம் கண்டுபிடித்து விடலாம்
நான் சமீபத்தில் ரசித்த ஓஷோவின் வரிகள்  “நீயாகப் படைக்கும் எதுவும் உன்னைவிட சிறியதாகத்தான் இருக்க வேண்டும்”
எழுத்தை விட எழுத்தாளன் சிறந்தவனாக விளங்க வேண்டும் அப்போதுதான் வாசகன் எழுத்தின் வாயிலாக மாற்றத்தை கண்டடைய முடியும்.

நேர்காணல்: எழுத்தாளர் ரமாசுரேஷ்
நேர்காணல் செய்தவர்: பாண்டித்துரை

நரேந்த் அலுவலகப் பணித்தோழன், அலுவலகம் செல்லும் போது அதிகம் பேசுவதுண்டு, கட்டுமான தளத்திற்கு சென்றால் அலுவல் சார்ந்த விசயங்கள்தான் அதிகம் பேசுவது, வெளிப்பணியிட அழுத்தங்களை அறிந்தவன்.

எளிதில் எல்லோரிடமும் பழகிவிடக் கூடியவன். அவனுடைய பணிக்கென சில ஒழுங்குகளை கடைபிடிப்பவன், சக பணியாளர்களுக்கு கற்றுத் தருபவன்.

என்னுடைய அலுவல் பணிகளுடே தேநீருக்காவும், உணவிற்காகவும் நரேந்தோடு பயணித்தது கொஞ்சம் மாறுதலும் மகிழ்ச்சியையும் தரும்.

சிங்கப்பூரில் இருந்து வெளியேறுவதை எளிதாகச் செய்துவிட்டான், அவன் பணி செய்த இந்த 3-1/2 ஆண்டுகளை வேறு எவராலும் நிரப்ப இயலாது, நிர்வாகமும் அறிந்த ஒன்று.

நரேந்தின் பெரு விருப்பம் ஒன்றே. வேண்டுதல்களில் நம்பிக்கையில்லை, நம்பிக்கையான வேண்டுதல்கள் உண்டு நரேந்திற்காகவும்.

இனி என் அலுவலகப் பயணத்தில் தேநீரை பகிர்ந்து கொள்ள யாரும் காத்திருக்கப்போவதில்லை.

கும்பகோணத்தை ஞாபகப்படுத்துவற்கு Narenth Natarajan இருக்கிறான்.nar

சூப்பர்வைஸர் இராஜேந்திரன்

appa.jpgதனியார் கல்லூரிகளின் வருகைகளுக்கு பிறகு, இன்றைக்கு இஞ்சினியர் என்றாலே மதிப்பில்லாமல் போய்விட்டது, வீட்டில் நான்கு பேர் இருந்தால் மூன்று இஞ்சினியர்களாவது இருப்பார்கள். அதில் இருவர் அதற்கு சம்பந்தம் இல்லாத பணியில் இருப்பார்கள். இஞ்சினியர் இராஜேந்திரன் வீடு எங்கு எனக்கேட்டால் வேறு அடையாளம் சொல்லச் சொல்வார்கள்.

அப்பா இராஜேந்திரன் ITI டர்னர் முடித்து சிங்கம்புணரி என்பீல்டு தொழிற்சாலையில் பணியை தொடங்கியவர், 1977 அம்மா வைரத்தை திருமணம் முடிக்கும் போது 240 ரூபாய் சம்பளம், அதில் 40ரூபாய் வீட்டு வாடகைக்கு போக மீதமுள்ள பணத்தில் கல்யாண கடனை அடைத்து, குடும்ப வாழ்க்கையை நடத்தினார்.

1984 ஆம் ஆண்டில் சிங்கம்புணரி என்பீல்டு தொழிற்சாலையை ராணிப்பேட்டையில் செயல்பட்ட தொழிற்சாலையில் இணைத்தபோது வெகு சிலர்தான் பணி மாற்றம் செய்யப்பட்டனர். பலர் அதன் உப நிறுவனங்களாக செயல்பட்ட சிறு நிறுவனங்களுக்கு மாறினர். அப்பாவும் அப்படி ஒரு சிறு நிறுவனத்திற்கு மாறி ஓரிரு ஆண்டுகள் அங்கு பணி புரிந்தார். சரியான வழிகாட்டுதல்கள், வாய்ப்புகள் அங்கு இல்லாத போது, தாத்தா மாணிக்கத்தின் ஆலோசனையின் பெயரில் அவர் ஆரம்பித்த தொழிற்சாலைக்கு மேற்பார்வையாளராக சென்றார்.

1985 ல் திருச்சி மாவட்டம் பேட்டவாய்த்தலையில் தாத்தா மாணிக்கம் அமைத்த ‘அமிர்தம் இஞ்சினியரிங்’ நிறுவனத்தின் மேற்பார்வையாளராக சில ஆண்டுகள் பணி புரிந்தார். உரிய திட்டமிடல் இல்லாமல் ஆரம்பித்ததால் மூலப்பொருள்களை பெற்று வருவதில் எதிர்கொண்ட சிரமங்களால் அந்த நிறுவனத்தில் இருந்து விலகி, முன்பு பணிபுரிந்த தொடர்புகளை வைத்து 1989 ல் சிங்கம்புணரியில் தனியார் நிறுவனத்தில் சூப்பர்வைஸர் பணி.

சூப்பர்வைஸர் என்றால் மேற்பார்வையிடுவது மட்டுமல்ல பணி, அந்த நிறுவனத்தில் முதலாளிக்கு அடுத்த நிலை சூப்பர்வைஸர், மதுரை TVS மற்றும் பிற நிறுவனங்களில் வாகன உறுதி பாகங்களை எடுத்து வந்து, உரிய அளவில் கடைந்து தரம்பார்த்து பிரித்து மீண்டும் TVS ல் சேர்ப்பது, கடைந்த இரும்புக்கழிவுகளை வெளியேற்றுவது, வங்கிப் பரிவர்தனை, சம்பள பட்டுவாடா, ஆண், பெண் என பணிபுரியும் ஊழியர்களை கட்டுப்படுத்துவது, பகல், இரவு இரண்டு சிப்ட் பணிகளை நிர்வகிப்பது என மேலாளராருக்கான பணியை அப்பா செய்தார். பணி காலத்தில் அப்பாவுக்கு இருந்த இன்னோரு பெயர் பிழைக்கத்தெரியாத மனிதர்.

கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றுவிட்டார். பெற்றுவிட்டார் என்றால் நாங்கள்தான் போதும் என்று சொல்லிவிட்டோம். அ.காளாப்பூரில் வசிக்கும் இராஜேந்திரனை இன்றும் சூப்பர்வைஸர் இராஜேந்திரன் என்றால்தான் தெரியும். அஞ்சலக கடிதங்களிலும் சூப்பர்வைஸர் என்ற அடைமொழியோடுதான் கடிதங்கள் வரும்.

எழுத்து, மரியாதை, நேர்மை என சூப்பர்வைஸர் இராஜேந்திரனிடம் கற்றுக்கொண்டதைத்தான், கொஞ்சமென என்னிடம் நீங்கள் பார்க்கலாம்.

ஐ லவ் சூப்பர்வைஸர் & அப்பா

16 சிறுகதைகள் – ஆசிரியர் ரமேஷ் ரக்சன்

rameshஒரு ரயில்/பேருந்து பயண நேரத்தில் படித்து முடித்துவிடக்கூடிய கதைத்தொகுதி ரமேஷ் ரக்சனின் ’16’. சொல்லப்பட்ட 16 கதைகளும் 3-ல் இருந்து 4-பக்கங்களுக்குள் இருப்பதால் ஒரே வாசிப்பில் வாசித்து விடலாம், ஆனால் ஒவ்வொரு கதைகளை படித்து முடித்து அடுத்த சிறுகதைக்குள் உள்நுழைய நமக்கு கொஞ்சம் ஆசுவாசம் தேவைப்படுகிறது.

கிராமம் மற்றும் நகரம் என இரு வேறுபட்ட பரப்புகளில் நிகழும் சிறுகதைகள், எதார்த்தமாக அந்த வட்டார பேச்சுமொழியில் இருக்கிறது. விரிவான வர்ணனைகள் இல்லாமல் தொடங்கும் கதைகள், பதின்மவயதினர் கடந்து செல்லும் வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள் பற்றி சொல்லப்படும் எல்லாக் கதைகளும், ஆரம்ப பத்தியிலிருந்து கதையின் முடிவை நோக்கி நகரும் போது வாழ்தலின் எதிர் துருவத்தை சென்றடைகிறது. ஒவ்வொரு கதையின் முடிவும் இந்த சிறுகதை தொகுப்பில் ‘சொல்’ எனும் சிறுகதையின் இறுதியில் சொல்லப்பட்டுள்ள ‘ “தேவ்டியாவுள்ள…… எங்க அம்மய பேசினா கேட்டுட்டே இருக்கனுமா…” சில்லுகளாகியிருந்தன ஒரு பீர் பாட்டில்’, அப்படி நம் மண்டையிலும் ஒரு பியர் பாட்டில் கொண்டு அடிக்கும் வலியை ஏற்படுத்தும்.

பதின்ம வயதில் ஆண் மற்றும் பெண் இருவரும் வேலையிடத்தில் சந்திக்கும் பிரச்சினைகள், அவர்தம் காமம், தனி மனிதர்களின் உள்ளார்ந்த பிரச்சினைகள், நம்மை சுற்றிய சமூகம் எழுப்பும் கேள்விகள், சிறு குழந்தைகள் அறிந்தும், அறியாமலும் உயிர் நரம்மை நீவி தொடுக்கும் கேள்விகள், மனம் பிறழ்ந்த சிறுவர் சிறுமியின் வாழ்வியல் தரிசனங்கள் என்று சிறுவர், சிறுமியர் வாழ்வியலை பற்றி எழுதப்பட்ட இந்த சிறுகதைகளை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக எழுதியிருக்கலாம். ஆனால் சுருங்கச் சொல்லி நம்மை சுற்றிலுமான சிதிலமடைந்த மனிதர்களின் வாழ்வியலை தொட்டுவிடுகிறார்.

16 என்று ஆரம்பித்த திரைப்படங்கள் எல்லாம் வெற்றி பெற்றிருப்பதாக சமிபத்திய D16 நேர்காணல் ஒன்றில் குறிப்பிட்டிருப்பார்கள், அதுபோல ரமேஸ் ரக்சனின் ’16’ சிறுகதை தொகுதியிலிருந்து எந்த ஒரு சிறுகதையையும் குறும்படம் எடுக்க விரும்பும் இயக்குனர்கள் முயற்சி செய்யலாம்.

ஆசிரியர்: ரமேஷ் ரக்சன்
பதிப்பு : 2014
வெளியீடு: யாவரும் பப்ளிஷர்ஸ்

சாலிட்டரி

நூல்: மாற்று சினிமா
எழுத்து : கிராபியென் ப்ளாக்
வெளியீடு: புதிய கோணம்

சாலிட்டரி
……………….
இயக்கம்: கவிஞர் Iyyappa Madhavan
ஒளிப்பதிவு : செழியன்
தயாரிப்பு: Arivu Nidhi & Pandiidurai Neethipaandi

அறையில் மிகுந்த சோர்வுடன் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறான் ஓர் இளைஞன். அவனது அறை இருண்டு கிடக்க, துவண்டுபோன அவனது கால்களின் வழியே மிக கவனமாக வெளிச்சம் பரவத்தொடங்குகிறது. பெர்முடாஸ் மட்டுமே அவனது உடலைப் போர்த்தியிருக்கிறது. வெளிச்சத்தின் வாசனையை முகர்ந்தவாறே படுக்கையில் இருந்து எழுந்தவன் சோர்வோடு ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து பற்ற வைக்கிறான். தன் அருகில் இருக்கும் கனத்த இலக்கிய புத்தகம் ஒன்றை தன் அருகே வைத்துக்கொண்டு சிகரெட்டை புகைத்தவாறே சில பக்கங்களைப் புரட்டுகிறான். அதிகாலையின் அமைதி். அவனது மனம் அந்த புத்தமதத்தின் பக்கங்களில் நிலைகொள்ளாமல் தவிக்கிறது. புத்தகத்தை தூக்கிப்போட்டு விட்டு, வேறு ஒரு இதழை எடுத்துப் புரட்டுகிறான். அது நடிகைகளின் கவர்சிப் படங்கள் நிறைந்த கைக்கு அடக்கமான புத்தகம். மிகவும் ரசனையோடு ஒவ்வொரு பக்கத்தையும் நிதானமாக புரட்டிப்பார்க்கிறான். பின்பு ஏதோ தோன்றியவனாக, அந்த சிறிய இதழோடு டாய்லெட்டிற்குள் சென்று வேகமாக கதவை சாத்திக்கொள்கிறான்.

அவனது படுக்கை அறையில் அவனும், வேறு ஒரு பொண்ணும் இருக்கின்றனர். இருவரின் பார்வையும் வெவ்வேறு திசை நோக்கி பதிந்திருக்கிறது. அவள் தனது மார்பின் குறுக்கே கையைக் கட்டிக்கொண்டு, இருளோடு இருளாக நிற்கிறாள். அவன் கவிழ்ந்த தலையோடு உட்கார்ந்திருக்கிறான். அறையில் கனத்த மௌனம் மட்டுமே இவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

இப்பொழுது அவன் டாய்லெட்டிற்குள்ளிருந்து சலிப்போடு வெளியே வருகிறான். வந்தவன் வெறுப்பு மேலோங்க மிக வேகமாக அந்த இதழை சுக்கு நூறாகக் கிழித்துப் போடுகிறான். ஒரு ஜன்னலின் அருகே வெவ்வேறு விதமான காலி மது பாட்டில்கள் நிறைந்து கிடக்கின்றன. அவற்றின் அருகே அமர்ந்தவன் ஒவ்வொரு மது பாட்டிலின் அடியில் மிச்சமிருக்கும் மதுவைக் குடிக்கிறான். அவன் கையில் இப்போது பிரபலமான இலக்கியப் புத்தகம் ஒன்று இருக்கிறது. அவற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டியபடியே இருக்கிறான். இப்போது மறுபடியும் அவனும், அவளும் இருக்கும் காட்சி இடையில் வந்து போகிறது.

அறையிலிருந்து ஏதோ ஒரு சட்டையை எடுத்து அணிந்துகொண்டு வெளியேறுகிறான். அவன் இருந்த அறைக்குள் பூனை ஒன்று வெளியேற வழியின்றித் தவிக்கிறது. கையில் மது பாட்டில் ஒன்றுடன் அவன் அறைக்குத் திரும்புவதை அறிந்த பூனை இருளினுள் ஓடி ஒளிகிறது. மேசை மீது இருக்கும் ப்ளாஸ்டிக் மதுவை ஊற்றிக்குடிக்கிறான். அவனது கைகள் மிகுந்த கவனிப்புடன் இலக்கிய புத்தகத்தின் பக்கங்களைத் திருப்பியபடி இருக்கின்றன. ஆனால் அவன் கையில் புத்தகம் இல்லை. காற்றில் படபடக்கும் புத்தகதாள்களின் ஓசையுடன் காட்சி நிறைவு பெருகிறது.

அறையில் வெளியேற வழியின்று சிக்கிக்கொண்ட பூனையைப்போல காமம் ஒரு மனிதனின் தனிமையினுள் சிக்கிக் கொண்டு தவிக்கிறது. புரிந்து கொள்ளப்படாத மௌனத்தின் வழியே எப்போதும் காமம் நம்மை கடந்த படியேதான் இருக்கிறது. அந்த அறை மட்டுமே அந்த இளைஞனது காமத்தை தனது கனத்த சுவர்களுக்குள் அடைகாத்து வைத்திருக்கிறது. சுவர்கள் பேசாதவரை காமம் ரகசியமே! காமத்தை மதுவின் புட்டிக்களுக்குள் அடக்க முயற்சித்தாலும் அது மூடியை உடைத்துக்கொண்டு வெளியேறியபடிதானே உள்ளது. தீராத தனிமையின் உக்கிரத்தில் மனிதனுக்கு புத்தகங்கள் மட்டுமே எப்போதும் ஆறுதல் அளிக்கும் தோழனாக இருக்கின்றன. காமத்தை கடக்கவும், தனிமையை விரட்டவும் புத்தகங்கள் மட்டுமே நம்மிடம் எஞ்சியிருக்கின்றன. கையில் புத்தகம்மே இல்லையென்றாலும் கூட, மனித மனம் காற்றில் எழுதப்பட்ட தீராத பக்கங்களை வாசித்த படியே தான் உள்ளது என்பதை வலியோடு சொல்கிறது படம்.

சினிமா என்பது காட்சி வடிவம். அதை சரியாக உள்வாங்கி இருக்கிறார் இயக்குநர் அய்யப்ப மாதவன். அவரது கவிதைகளை வாசிக்கிற உணர்வுதான் படத்தைப் பார்க்கும் போது நம்ப்பு ஏற்படுகிறது. பத்தே நிமிடங்களில் வாழ்வின் மீதான கசப்பையும் காமத்தின் மீதான குரோத்ததையும், புத்தகங்களின் அவசியத்தையும் சொல்லியிருக்கிறார். இது இவரின் முதல் படம். விரிவான இலக்கிய நண்பர்கள் மற்றும் திரை விமர்சனங்களுடனான நட்பில் கிடைத்த அனுபவம் காட்சிகளை அமைந்திருக்கும் விதத்தைப் பார்க்கும்போது தெரிகிறது. நல்ல சினிமாவுக்கான தேடுதல் அய்யப்பனிடமும் உண்டு. அவரது நீண்ட கால நண்பரான ஒளிப்பதிவாளர் செழியன்தான் படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்திருக்கிறார். இவர் பிரபல ஒளிப்பதிவாளர் பி.சி.ஸ்ரீராமின் பள்ளியில் படித்தவர். திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளராக மாறிய பின்னும் (கல்லூரி) குறும்படங்களுக்கும் ஒளிப்பதிவு செய்ய தன்னை தயார் படுத்திக் கொண்டிருக்கும் அவரது அர்பணிப்பிற்கு பாராட்டுக்கள். காட்சிகளை மிகுந்த வெளிஞ்சத்தோடு காட்டி அதன் தன்மையை கெடுக்காமல், இருளும், ஒளியும் கலந்த சீரான ஒளிப்பதிவைக் கையாண்டிருக்கிறார். வாழ்வை தரிசிக்கிற உணர்வைக் கொடுக்கிறது இவரது ஒளிப்பதிவு.

கதையின் பாத்திரமான விஸ்வநாதன் கணேசன், தொழில் முறை நடிகரில்லை. அதனாலேயே கதையின் பாத்திரத்திற்கு மிகச்சரியாக பொருந்திப்போகிறார். தனிமையின் வலியையும், காமத்தின் இம்சைகளையும், வாழ்வை அறியத் துடிக்கிற மனோநிலையையும் மிகச் சரியான தனது உடல்மொழியால் வெளிப்படுத்துகிறார். நல்லவேளை நடிப்பிற்கு அவர் முயற்சிக்கவில்லை. சில கணங்களே வந்துபோனாலும் அந்த பூனை நம் கண்களைவிட்டு அகல மறுக்கிறது. அதே போல் அந்த பெண் நம் மனதின் ஓரத்தில் தீராவேட்க்கையோடு நின்று கொண்டேயிருக்கிறாள். மௌனத்தை இறுகி பற்றிக்கொண்டிருக்கும் அவளின் கேள்விகளுக்கு நம் யாரிடமும் பதிலில்லை. மிகச்சரியான பாத்திரத்தேர்வு.

மாமல்லன் கார்த்தியின் படத்தொகுப்பு கதையின் போக்கை சிதைக்காமல் அதன் வழியே பயணித்திருக்கிறது. மிகுந்த பொருட்செலவில் எடுக்கப்படும் திரைப்படங்கள் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பதை விட இந்த பத்து நிமிட குறும்படம் நம் மனதில் ஏற்படுத்தும் வலி ஆழமானது.

சிவகங்கை மாவட்டம் நாட்டரசன்கோட்டை எனும் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் கவிஞரும் இயக்குநருமான அய்யப்ப மாதவன் மீராவின் அன்னம் பதிப்பகத்தின் மூலம் ‘தீயின் பிணம்’ என்ற முதல் ஹைகூ கவிதை நூலையும், அதன் பிறகு ‘மழைக்குப் பிறகும் மழை’, ‘நானென்பது வேறொருவன்’, ‘நீர்வெளி’, ‘பிறகொருநாள் கோடை’, ‘எஸ்.புல்லட்’, ‘நிசி அகவல்’, ‘சொல்லில் விழுந்த கணம்’ ஆகிய கவிதை நூல்களையும் ‘தானாய் நிரம்பும் கிணற்றடி’ சிறுகதைத் தொகுப்பு ஒன்றையும், ‘குவளைக் கைப்பிடியில் குளிர்காலம்’ எனும் ஹைகூ கவிதை நூலையும் வெளியிட்டுள்ளார். இதன் தொடர்ச்சியாக அவரது குறும்படம் ‘சாலிட்டரி’ Solitary வெளிவந்து இருக்கிறது. தமிழில் சிறப்பானதொரு முயற்ச்சி.

 

யமுனா வீடு

ஸ்தோத்திரம் சொல்லிய அவள்
அந்த புலர் பொழுதின்
பச்சைநிற சமிக்கையில் சாலையை கடக்கிறாள்
மெல்ல இருள் விலக்கிய வாடகை டாக்சி ஒன்று சன்னமாக அவளை மோதி நிற்கிறது.
சாலையில் நிலைகுழைந்தவள்
நியாபகப்படுத்தி சமிக்கையை சரிபார்க்கிறாள்
பச்சையில் ஒளிர்து கொண்டிருக்க
டாக்சி ஓட்டுனர் கீழிறங்கி வருகிறார்
அவளின் ஒவ்வாமையை பார்த்து பதற்றமடைந்தவராய்
கைகளை கூப்பி அழும் பாவனையில் ரட்சிக்க வேண்டுகிறார்
ஞாபகங்களை மீள பெற்ற அவளும்
கை கால் சிராய்ப்புகளை கெத்தி கடக்க முற்பட
சீன ஓட்டுனர்
அவள் வீடடையும்வரை வந்துதவுவதாகச் சொல்ல மறுக்கிறாள்
இருந்தும் சீனருக்கு அவளின் கெந்தல் நடைகண்டு
வாகனத்தில் அழைத்து செல்கிறார்
15 நிமிட பயணநேரமும் சீனரே பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்
காவல்துறையை அழைத்து புகார் செய் மகளே
மருத்துவ மனைக்கு அழைத்து செல்லவா மகளே
புன்னகையால் அதுவும் வேண்டாம் என்றவளை
நீ கர்த்தரின் பிள்ளையானவளா என்கிறார்
ஆம் என ஆமோதித்தவளிடம்
அதான் என்னை மன்னித்தாயா
நானும் கர்த்தரின் பிள்ளையானவன்தான்
ஆனால் நிறைய தவறுகள் செய்திருக்கிறேன்
உன்னால் மட்டும் எப்படி அன்பு செய்யமுடிகிறது
உன்னைப்போல மகள் ஒருத்தி எனக்கு இருக்கிறாள்
வேறெதுவும் உதவிகள் தேவைப்பட்டால் அழை மகளே என்றவர்
அவள் வீடடைந்தபின்னும்
அவள் சென்ற திசைநோக்கி துயர்கடந்து நின்றுகொண்டிருந்தார்
கர்த்தரின் பிள்ளையானவளின் அன்பினால்…

#பாண்டித்துரை

மாற்று சினிமா

இணையத்திலும், சஞ்சிகைகளிலும் மிகுதியாக காணக்கிடைப்பது திரைப்படங்களின் விமர்சனம்தான், நாமும் ஆர்வமாய் தேடிப்படிப்பது அத்தகைய விமர்சனங்களைத்தான். முகநூல் வந்த பிறகு திரைப்படத்தை பார்ப்பதற்கு முன்பே விமர்சனத்தை அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வமே அதிகருத்திருக்கிறது.

குறும் படங்கள், ஆவணப்படங்கள் பற்றிய விமர்சனத்தை இங்கு வெகுசிலரே, வலை பதிவுகளிலும் ஒரு சில சஞ்சிகைகளில் எழுதிவருகின்றனர். அப்படி எழுதப்படும் குறும்பட விமர்சனங்கள் புத்தகமாவது அரிது.

இன்று வெளிவரும் என்னற்ற குறும்படங்களில் சிறந்த படத்திற்கான விமர்சனங்கள் புத்தக வடிவம் பெறும்போது அத்தகு திரைப்படங்கள் சினிமா குறித்து பயில்பவர்களுக்கு ஒரு ஆவணமாக இருக்கிறது. ஆண்டுதோறும் வெளிவரும் நூற்றுக்கணக்கான குறும்படங்களில் தெரிவு செய்து பார்க்கவும்.

எழுத்தாளர் கிராபியென் பப்ளாக் எழுதி புதிய கோணம் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ள ‘மாற்று சினிமா’ நூல் நானும் எனது நண்பர் அறிவுநிதி தயாரித்து கவிஞர் அய்யப்ப மாதவன் இயக்கி, திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளர் செழியன் ஒளிப்பதிவு செய்த ‘சாலிட்டரி’, எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஸ்ணன் எழுதிய கர்ண மோட்சம் உள்ளிட்ட 25 கும் மேற்பட்ட குறும்படங்கள், சில ஆவணப்படங்கள் குறித்துப்பேசுகிறது.

ஒவ்வொரு குறும்படம் பற்றிச்சொல்லும் முன்னர் அந்த திரைப்படத்தை பார்பதற்கு கிடைத்த வாய்ப்பு பற்றியோ, அல்லது எழுத்தாளர் குறும்படம் ஒட்டிய நினைவுகளைக் கிளறி குறும்படத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, ஒரு திரைப்படத்தை காட்சிப்படுத்திப் பார்க்கும் மனநிலையில் உள்ளவர்களுக்கு அயற்சியையும், வாசிப்பில் தொய்வையும் தருகிறது. மேலும் ஒரு சில இயக்குனர்களின் ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட படங்களை விமர்சிக்கப்பட்டிருப்பதை தவிர்த்திருந்தால் வேறு புதிய ஒரு இயக்குனரின் குறும்படம் அடையாளப் படுத்தப்பட்டிருக்கும்.

மற்றபடி நாம் கடந்து செல்லும் நிகழ்வுகளை, சிறுகதைகளை குறும்படமாக ஆவணப்படமாக்க விரும்புபவர்களுக்கும், சிறுகதை வாசிப்பாளர்களுக்குமான நூல் இது.

நான் பார்த்த சாலிட்டரி, தீரா இருள், கர்ண மோட்சம், அட்சயம், மறை பொருள் தவிர்த்த பல படங்களை நானும் தேடிப்பார்க்க வேண்டும்.

aaa
வெளியீடு : புதிய கோணம்
முதற்பதிப்பு: 2010