சொற்சுவை 2010 (ந.பாலசுப்ரமணியன்)

ஆறுமுகம் பிள்ளை சீதையம்மாள் (திருப்பத்தூர்) கல்லூரியில் வணிகவியல் படித்தபோது சிங்கப்பூர் பற்றிய கனவுகளும் சிங்கப்பூர் செல்லவேண்டும் என்ற எண்ணங்களும் எழுந்ததாக ஞாபகம் இல்லை. எனது வணிகவியல் பேராசிரியர் ந.பாலசுப்ரமணியன்

அவர்கள் அவரின் சிங்கப்பூர் பயண அனுபவத்தையும் பாரதியார்ஆக வேசமிட்டதையும் முஸ்தபா கடை பற்றியும்  இன்னும் சில பயணஅனுபவங்களையும் பகிர்ந்துகொண்டுள்ளார். இன்று அவரை கலைப்பித்தர்கள் கழகம் ஏற்பாடு செய்த சந்திப்பில் சந்தித்தபோது ஞாபகமாய் வந்துசென்றது.

டேய் நீயும் எழுதிறியா கல்லூரியில் படிக்கும் போது நீ எழுதியதில்லையே என்று குழந்தைக்கான துள்ளலுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தார். கல்லூரி  நாட்களில் என் நண்பர்களுக்கும் பேராசிரியர்களுக்கும் இருந்த நெருக்கம் எனக்கு இல்லாதது பற்றி கொஞ்சம் வருத்தமாக இருந்தது

14.11.2010 முதல் 20.11.2010 வரை பேராசிரியர் டாக்டர் தா.மணி (முதல்வர்- கணேசர் கலை அறிவியல் கல்லூரி மேலைச் சிவபுரி – புதுக்கோட்டை) மற்றும் பேராசிரியர் ந.பாலசுப்ரமணியன் (துணை பேராசிரியர் வணிகவியல் துறை  ஆறுமுகம் பிள்ளை சீதை அம்மாள் கல்லூரி திருப்பத்தூர்-சிவகங்ககை) இருவரும் பல்வேறு தலைப்புகளில் பேசுகின்றனர்  அதற்கான அழைப்பிதழை இணைத்துள்ளேன்

 

படித்ததும் பிடித்ததால் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்

சாமிக்கும் மேல செளமியா

ஒவ்வொரு பலூனாய்
உடைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்
செளமியாக்குட்டி
பலூன்
உடைந்து கொண்டிருக்கிறது
வெடிச்சிரிப்புடன்.
o
விளையாடி முடித்து
தூக்கிப்போடுகிறாள்
செளமியாக்குட்டி
சோகத்தில்
கைகால்களை உடைத்துக் கொள்கின்றன
அறிவில்லாத பொம்மைகள்.
o
நிறையக்கேள்விகளுடன்
விடிகிறது
செளமியாவின் காலை.
கேள்விகளுக்கு
பயந்து சிலைக்குப்பின் ஒளிந்து பார்க்கிறார்
கடவுள்
o
நான் அம்மா செல்லம்.
அவங்கதான் நான்
குட்டிப்பாப்பாப்பாவா இருக்கும்போது
எறும்புகடிக்காம இருக்க தொப்பைக்குள்ள வச்சுருந்தாங்க
என்கிறாள்.
தூக்கத்தில் உதட்டசைத்து
கடவுளிடம் பேசிக்கொண்டிருந்திருக்கிறாள் போலும்.
o
குழந்தையும் தெய்வமும் ஒன்று
என்றேன் செளமியாவிடம்
இல்லப்பா நான் சாமிக்கும்
மேல
சாமிக்கு என்னமாதிரி சிரிக்கத்தெரியாது
என்றாள்.
சரிதான்.

http://silarojakkal.wordpress.com/2010/10/15/சாமிக்கும்-மேல-செளமியா/

thanks: Poems by லதாமகன்

அசிங்கம்னா என்னடா (தலைவிதி)

முனைவர் லெட்சுமியின் அக்கப்போர் தொடரா வருதுனு நண்பர்கள் பலர் சொல்லவும், கடந்த இதழின் அக்கப்போரை முந்தாநேற்று ஒரு தோழி படித்துவிட்டு அலறி அடித்து ஓடிவந்து நீ படிச்சியாடானு கேட்கவும்…
நீயும்மாடினு கேட்டு வைத்தேன்.
 
நேற்று இரவு அலுவலக மாதாந்திர கூட்டத்தை முடித்துவிட்டு வீடு திருப்பிய பின் நள்ளிரவில் உயிரோசையை வாசித்துவிட்டு வல்லினம் அகப்பக்கதை வாசிக்கத் தொடங்கினேன்…
 
ம.நவீன்-ன் எதிர் வினையை வாசித்து முடித்தபின் எனக்குள் எழுந்தது ஒரே கேள்விதான்!
 
வல்லினம் அகப்பக்கத்தில் தனது புகைப்படத்துடன் ம.நவீன் பக்கங்கள் என்று விளம்பரப்படுத்தியுள்ள  http://vallinam.com.my/navin/  எனும் தளத்தில்தான். ”இலக்கியவாதிக்கு கூர்மையான அரசியல் உணர்வு தேவை” – ”ம. நவீன்” எனும் நேர்காணலை வாசிக்க நேர்ந்தது…
 
ஆக அப்படி இருக்க…  

 
அந்த தளத்தில் வாசித்த எனக்கு, வல்லினம் அகப்பக்கத்திற்கு தனது எதிர்வினையை பா.அ.சிவம் அனுப்பியதை, அசுத்தத்தை  ஏற்படுத்தியதாக ம.நவீன் எழுதியதை நினைத்து எக்குக்கு தப்பாக சிரித்துவைத்தேன்.
 
வல்லினம் இதழினை வெளியில் இருந்து யாரேனும் வந்துதான் அசுத்தப்படுத்தவேண்டுமா?
 
குறிப்பு:
ஜெயமோகனின் குறிப்பினை மட்டும் குறிப்பிட்டுவிட்டு எஸ்.ராமகிருஷ்ணன் மற்றும் மனுஸ்யபுத்திரன் குறிப்புகளை விட்டு விட்டீர்களே (அவர்கள் வருந்தக்கூடும்)  மிஸ்டர்.
 
நன்றி: வல்லினம் மற்றும் லும்பினி
 
வாசக வேண்டுகோள்: –
  
முனைவர் லெட்சுமியின் அக்கப்போர் தொடராக வெளிவரவில்லையென்று அத்தகைய பத்திக்கான வாசகர்கள் வருந்துவதாக பேசிக்கொள்கிறார்கள்…
 
முனைவர் லெட்சுமியின் அக்கப்போர்க்கு முழுப்பதிலாக அடுத்த வாரத்தில் கிடைக்கும் ஓய்வு நாளில் சின்னப்புள்ளைத்தனமாக சிலவரிகளை எழுதி பதிவிட நினைத்துள்ளேன்.
 
வல்லினம் அகப்பக்கத்தில் அக்கப்போர் தொடரட்டும் அப்போது மணக்கும் அல்லவா?

welcome croda

எனது இளைய சகோதரன் இரா.சக்திவேல்  croda Singapore pte ltd – ல் பணிபுரிய இணைந்ததை வரவேற்று croda-வின் இதழான croda way – ல் இரா.சக்திவேல்-i வரவேற்றுள்ளனர்.

sak croda

croda-வில் புதிதாக பணிபுரிய இணைபவர்களை இந்த இதழ் வழியே  croda வரவேற்று உற்சாகப்படுத்துகிறது.

 

நன்றி: croda way

அநங்கம் இதழில் சில கவிதைகள்

பாண்டித்துரை கவிதைகள்

 134616

1.

முதலாம் திரிதலுக்கு பின்பு
மறக்க நினைத்தாலும்
இவர்கள் விடுவதாயில்லை
என்ன செய்ய
எழுதிச் செல்வதை தவிர்த்து
2.

கொல்லென சிரிக்கும் கூட்டமும்
அந்த மனிதரும்
இங்குதான் இருக்கிறார்கள்
எங்காவது சந்திக்க நேர்ந்தால்
பிட்டத்தை முகத்தில் காட்டி
சிரித்துவைப்பேன்

 

3.

ஒன்று மட்டும்
புரிகிறது
இன்னொன்று
புரியவில்லை

 134315

4.

இவர்கள்
எழுதுவதற்கு
ஒன்றும் இல்லாத போது
தேவைப்படுகிறது
__மையும்
இன்னபிற மனிதர்களும்

 

5.ஒவ்வொன்றையும்
ஞாபகபடுத்த வேண்டியிருக்கிறது
ஒருநாள்
சாவதற்கும்

ஓவியம்: உமாபதி

நன்றி : அநங்கம் – மலேசியா (ஆகஸ்ட் 2009)

அநங்கம் இதழ் பற்றிய தொடர்புக்கு : bala_barathi@hotmail.com

உயிர்எழுத்து ஜீலை இதழில் சில கவிதைகள் மற்றும் மௌனம் மலேசியா இதழிலும்

1.

குட்டப்பன் தோட்டத்து

கிடை அமர்த்தலில்

இரு ஆடுகள் பேசிக்கொண்டிருந்தன

ஒருநாள் நம்மை

வெட்டப்போகிறார்கள்

இருப்பினும்

மேய்ச்சலுக்காக திறந்துவிடுவதால்

மலைமுகட்டின் உச்சிக்கு சென்றுவர முடிந்த்து

 புதிதாய் சந்தித்த இருவரோடு கைகுலுக்கிய

 நம்மை ஒரு நாள்

வெட்டப்போகிறார்கள்

நம்மை தின்றுவாழும் இவர்களை

கர்த்தர் ரட்சிப்பாராக

நமக்கு பின்னால் வரும் சந்ததியையும்

மேய்ச்சலுக்காக திறந்துவிடுவார்கள்

கர்த்தர் இரட்சித்துக்கொண்டே இருக்க

 

2.

சிறப்புப் பேச்சாளர் வரத்தவறிய

ஒருநாளில்

கூட மாட ஒத்தாசைக்கு ஓடிக்கொண்டிருந்த

 என்னை

விழாக்குழுவினர் பெருமித்தத்தோடு மேடை ஏற்றினர்

பேசத்தொடங்கினேன்

இப்படியெல்லாம் இருக்க விரும்பியதில்லை

 சில நேரங்களில்

சூழல் நம்மை சிக்கவைத்துவிடுகிறது

அந்த நேரத்து தயக்கங்களை உடைக்க

ஒரு கதை சொல்லலாம்

பிடித்த பாடலை பாடலாம் என்றுச் சொல்லி

 பால்யகாலத்தில்

இப்படி இப்படியெல்லாம் இருந்தேன் என்றுச் சொல்லி

முடித்தபோது

எல்லோரும் குழந்தையாகிவிடுகின்றனர்

மொழிச்சிக்கல் ஏற்படுவதில்லை

எதைச் சொன்னேன் என்று

ஞாபகப்படுத்துகையில்

கையொலிக்கிடையே

குடுக்கப்பட்ட நேரம் முடிந்திருந்தது

மேடை ஏற்றிய பெருமிதத்தோடு

எதிரே விழாக்குழுவினர்.

 

3. அன்பாய் அவனை புறக்கணிப்போம்

ஆகக் கொடிய தண்டனையாய்

பார்க்கும் இடங்களில் எல்லாம்

அவன் அழுது கொண்டே இருக்கட்டும்

 

அவன் அழுது கொண்டே இருக்கட்டும்

 

மதிய உணவிற்குப் பின்னான தூக்கத்தில்

 நமக்காய் ஒரு கவிதை எழுதி

சுயமாய் அதன் குணமாய் வெடித்து

அவன் அழுது கொண்டே இருக்கட்டும்

 

அவன் இன்பம் சுமந்து வந்த

இரவின் கனவெல்லாம்

இருள் சூழ்ந்து போக

அவன் அழுது கொண்டே இருக்கட்டும்

 

பைத்தியகாரனாய் மாறிய பின்பு

அவன் கை பற்றி நடக்க

நமக்கு பயமாக இருக்கிறது

அவன் அழுது கொண்டே இருக்க

துரத்தியடிக்க துணை தேடி

தொடர்பை அறுப்போம்

 

அவன் அழுது கொண்டே இருக்க

தொப்புள்க்கொடி தொடர்பை அறுப்போம்

அவன் அழுது கொண்டே இருக்கட்டும்

 

ஆழ்ந்த மௌனத்திற்கு பின்னான

ஒரு சொல் போதும்

அந்த ஒரு சொல்லாலும்

இனி அவன் சார் நினைவு தொடரா

அன்பாய் அவனை புறக்கணிப்போம்

 

அவன் சுயம் சார்ந்த ஒன்றை

பலமிழக்கச் செய்ய

நாம் செய் தவற்றை மறந்து

அன்பாய் அவனை புறக்கணிப்போம்

 

கடல் சூழ் நகரமெங்கும்

பெருகும் கால்தடம் ஒன்றில்

அவன் சார் நினைவு தொடரா

பெருகும் கால்தடம் ஒன்றால்

அன்பாய் அவனை புறக்கணிப்போம்

 

அம்மா, அன்னை திரேசா, மாதா அமிர்தாவுடன்

 ஆக கடைசி நாமென்ற பிம்பம் உடைய

 அவன் சார் நினைவைத் தொடர இனியாருமில்லை

அன்பாய் அவனை புறக்கணித்து

நாம் சிரிப்போம்

 

நம்மைச் சுற்றிய பிரபஞ்சத்தை மறந்து

நாம் சிரிப்போம்

அவன் அழுது கொண்டே இருக்க

நாம் சிரிப்போம்

 

மௌனம் மட்டுமே இடைவெளியாய்

மரணத்தை தொடும் நடைவெளியில்

அன்பாய் அவனை புறக்கணிப்போம்

 

அவன் அழுதுகொண்டே இருக்க

அன்பாய் அவனை புறக்கணிப்போம்

 

அவன் அழுதுகொண்டே இருக்க

அன்பாய் அவனை புறக்கணிப்போம்…

நன்றி  உயிர்எழுத்து – ஜீலை இதழ்

நன்றி மௌனம் மலேசியா கவிதை இதழ்

அம்ருதா நவம்பர் 2008 இதழில்

நீங்கள் படிக்கப்போவதில்லை

 

நீங்கள் படிக்கப்போவதில்லை
தெரியும்
எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்

 

திருமணத்திற்கு பின்னான நாட்கள்
பியர் சாப்பிட்ட முதல் நாள்
நாய்க்குட்டிக்கு கொடுத்த முத்தங்கள்
குழந்தைக்கான கவிதை
அலுவலகக் கடிதம்
அம்மாவுடன் தொலையாடியது
லதாவுக்கான புன்னகை
கென் நித்யா ஞாபகம்
முதல் சிறுகதை
சாதி சான்றிதழுக்கு கொடுத்த நூறு ரூபாய்
குட்டப்பன் மீதான கோபம்
ஈழவிடுதலையின் முடிவு
கடைசி மரணம்

 

நீங்கள் படிக்கப்போவதில்லை
தெரியும்
எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

©pandiidurai@yahoo.com

நன்றி : அம்ருதா