சாப்பிட வாருங்கள்: “ஒரு முட்டை பரோட்டாவும் சாதா பரோட்டாவும்” 12.02.2012 – ஜீராங் ஈஸ்ட் நூலகத்தில்

 

 

.

இரவிற்குமட்டும் தெரியும் அழுகையும் எனதன்பும்

நீண்டா நாட்களாகிவிட்டது, வலைப்பக்கம் எழுதவேண்டும் என்ற எண்ணம் கடந்த இரண்டுமாதங்களில் எங்கோ தொலைத்துவிட்டேன்.

மயக்கம் என்ன திரைப்படம் பார்த்தேன் பிடித்திருந்தது.

இந்த முறை தமிழகம் சென்றிருந்தபோது அறிவுநிதியை சந்திக்காதது கொஞ்சம் வருத்தமே.

இன்று
கொஞ்சம் கவலையுடன் இருந்தேன்
பைத்தியமாக இருந்தேன்
குழந்தையாக இருந்தேன்
ஒரு மாதிரியாக இருந்தேன்
மொத்தத்தில் இருந்தேன்

இன்று அழுதது மிகவும் பிடித்திருந்தது

கேபிள் சங்கரின் ராஜபாட்டை விமர்சனப் பதிவை படித்தபின்பும் படத்திற்கு போகலாம் என்று முடிவுசெய்துவிட்டேன் 2மணி நேரத்தை கடத்த வேண்டும்….

கியூட் பொண்டாட்டி பாடலை நான் பாடி என் நண்பன் தஞ்சைசதீஸ் கேட்கவேண்டும் என்று சொன்னதால் பயிற்சியில் ஈடுபடுகிறேன் பாடினால் முதன் முதலாக நான் பாடும் ஒரு முழுப்பாடலாக அது இருக்கும் …..

இரவிற்குமட்டும் தெரிந்த அழுகையையும் எனதன்பையும் இப்பொழுதும் சொல்லலாம் —  

 

“தனி”

 
 
 
அழைப்பது
பாண்டித்துரை + 65 82377006
ஷாநவாஸ் + 65 82858065
பூங்குன்ற பாண்டியன் +65 83602341

வாழ்வில் சந்தோசத்தை தேடும் மனிதர் ஷான்

நண்பர்கள் பலர் நேசிக்கும் மனிதர் அப்துல்காதர் ஷாநவாஸ், இன்றோடு ஒருமுட்டை பரோட்டாவையும் சாதா பரோட்டாவையும் ஒரு முடிவுக்குகொண்டு வந்துவிட்டார்.

ஒரு முட்டை பரோட்டா வளர்ந்த கதையையும், வளர்த்த கதையையும் என்னுடன் பகிர்ந்துகொண்டுள்ளார். உயிரோசையின் ஆரம்பகால பத்திகள் நண்பர் பாலுமணிமாறனின் உந்துததால் உயிரோசையில் வெளிவருவதற்கு ஒரு மாதங்களுக்கு முன் எழுதி முடிக்கப்பட்டவை. பாலு ஆரம்பிச்சு வைக்கவில்லை என்றால் இந்த வேகம் எனக்கு வந்திருக்காது பாண்டி அப்படித்தானே என்று சில நேரங்களில்
சிறுவனாக மாறிவிடுவார்.

 பெரும்பாலான ஞாயிற்றுகிழமைகளில் மாலைநேரங்களில் ஷான் பறிமாறிய  பரோட்டாக்களை ருசி பார்த்திருக்கிறேன். ஒருமுட்டை பரோட்டா, சாதா பரோட்டோவின் ருசி பற்றி அவ்வவ்போது நண்பர்கள் பகிர்ந்துகொண்டதை என்னிடத்தில் சொல்லிக்கொண்டே நீங்க தான் பாண்டி ருசி பற்றி இன்னும் சரிவர சொல்லவில்லை என்று கடித்துக்கொள்வார். நமக்கு சாப்பாடு முக்கியம். பல ஞாயிற்றுகிழமைகளில் சாப்பிடுங்க பாண்டி என்று ஷானும் வாங்க சாப்பிடுங்க என்று திருமதி ஷாநவாசும் அழைப்பதுண்டு. சாப்பிட்டுவிட்டேன், இல்ல அப்புறம் சாப்பிடுகிறேன் என்று நான் வாய் தொறந்தது கிடையாது. எப்போதும் எல்லா நேரங்களில் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருக்க முடியாது என்பதை அறிந்த நண்பர் ஷாநவாஸ்.

பரபரப்பான தொழிலில் ஷான்க்கு கிடைப்பது சொற்பமான நேரம். மாலை 3 மணிவாக்கில் ஷான்-ன் பரோட்டாக்கடைக்கு சென்றால் ஷான் எழுதிக்கொண்டோ படித்துக்கொண்டோ இருப்பார். அருகே குறிப்பு புத்தகம். திறந்து பார்த்தால் தேதி வாரியாக அவர் படித்தவற்றில் முக்கியமான குறிப்புகளை தொகுத்து வைத்திருப்பார். ஒரு முட்டை பரோட்டா தொடர் பத்தியில் ஷான் குறிப்பிட்ட பல குறிப்புகள் சிலரை ஆச்சர்யபடுத்தியிருக்கும். அதற்கான மெனக்கெடல் நூலகம், இணையம், நண்பர்கள் என்ற தேடலே…. படிப்பதும் அதனை குறிப்பெடுப்பதும் நம்மில் எத்தனை பேருக்கு இருக்கிறது

 ஷான் அவரது வலைதளத்திலும் சிங்கப்பூர் இணைய இதழான தங்கமீனிலும் தொடர்ந்து எழுதிவருகிறார். இருப்பினும் உயிரோசையின் இந்த தொடர் மூலமாக ஷான் ஒரு புதிய பயணத்தை ஆரம்பதித்திருக்கிறார். இலக்கியம் ஆகட்டும் தொழிலாகட்டும் ஆரம்பிப்பது சுலமான விசயம் இல்லை அப்படி அழகுற ஆரம்பித்த ஒன்றை இன்னும் செப்பனிட்டு செல்வது கடினமான ஒன்று. அடுத்த சில ஆண்டுகளில் ஷான் எழுதுவதை வைத்துத்தான் மதிப்பிட முடியும்.

 ஷான்னை உற்சாகபடுத்த கூடிய, விமர்சனபூர்வமான மதிப்பிட கூடிய சில நண்பர்களை உயிரோசை இணைய இதழ் அவருக்கு தந்திருக்கிறது. அதில் சிலர் அந்த அக்கறையை எடுத்துக்கொள்வார்கள் என்றே நினைக்கிறேன். ஏன் என்றால் நான் அறிந்த அவர்கள் எழுதுவதை விட நன்றாக எழுதக்கூடிய நண்பர்களை இறுக அணைத்து முத்தமிடக்கூடியவர்கள்.

என்னை பல நேரங்களில் சோகமாக அல்லது ஏதோ ஒன்றை தொலைத்தவனாக அல்லது கனவில் நடப்பவனாக நண்பர்கள் பார்த்ததுண்டு, ஆனால் ஷானவாஸை சிரித்த முகமாக மட்டும்தான் நீங்கள் பார்த்திருக்க முடியும்.

நான் பெயர் சொல்லி அழைக்ககூடிய முதிர்ந்த ஒரே நண்பர். உயிரோசையின் இந்த தொடர் உயிர்மை பதிப்பகத்தில் வெளிவருவது குறித்த அறிவிப்பு எனக்கு கூடுதல் மகிழ்சியை தந்துள்ளது அதுவும் 2011 புத்தககண்காட்சில் கூடுதல் கூடுதல் கூடுதலாகத்தானே இருக்கும்.

 சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்களில் இந்திரஜித்தை போன்று இன்று ஷாநவாஸ்-க்கும் பரவலான எழுத்தாளர்கள் வாசகர்களை சென்றடைந்துள்ளார். உயிரோசை & உயிர்மை எடுத்துச்சென்றுள்ளது

பரோட்டோ பற்றி எழுதியும் சந்தோசத்தை தேடலாம் என்பதற்கு ஷான் முன்மாதிரி.

சொற்சுவை 2010 (ந.பாலசுப்ரமணியன்)

ஆறுமுகம் பிள்ளை சீதையம்மாள் (திருப்பத்தூர்) கல்லூரியில் வணிகவியல் படித்தபோது சிங்கப்பூர் பற்றிய கனவுகளும் சிங்கப்பூர் செல்லவேண்டும் என்ற எண்ணங்களும் எழுந்ததாக ஞாபகம் இல்லை. எனது வணிகவியல் பேராசிரியர் ந.பாலசுப்ரமணியன்

அவர்கள் அவரின் சிங்கப்பூர் பயண அனுபவத்தையும் பாரதியார்ஆக வேசமிட்டதையும் முஸ்தபா கடை பற்றியும்  இன்னும் சில பயணஅனுபவங்களையும் பகிர்ந்துகொண்டுள்ளார். இன்று அவரை கலைப்பித்தர்கள் கழகம் ஏற்பாடு செய்த சந்திப்பில் சந்தித்தபோது ஞாபகமாய் வந்துசென்றது.

டேய் நீயும் எழுதிறியா கல்லூரியில் படிக்கும் போது நீ எழுதியதில்லையே என்று குழந்தைக்கான துள்ளலுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தார். கல்லூரி  நாட்களில் என் நண்பர்களுக்கும் பேராசிரியர்களுக்கும் இருந்த நெருக்கம் எனக்கு இல்லாதது பற்றி கொஞ்சம் வருத்தமாக இருந்தது

14.11.2010 முதல் 20.11.2010 வரை பேராசிரியர் டாக்டர் தா.மணி (முதல்வர்- கணேசர் கலை அறிவியல் கல்லூரி மேலைச் சிவபுரி – புதுக்கோட்டை) மற்றும் பேராசிரியர் ந.பாலசுப்ரமணியன் (துணை பேராசிரியர் வணிகவியல் துறை  ஆறுமுகம் பிள்ளை சீதை அம்மாள் கல்லூரி திருப்பத்தூர்-சிவகங்ககை) இருவரும் பல்வேறு தலைப்புகளில் பேசுகின்றனர்  அதற்கான அழைப்பிதழை இணைத்துள்ளேன்

 

பூக்கள் உடையும் ஓசை – (சிங்கப்பூர்)

வாருங்கள் வாழ்த்துகள்

 

படித்ததும் பிடித்ததால் பகிர்ந்து கொள்கிறேன்

சாமிக்கும் மேல செளமியா

ஒவ்வொரு பலூனாய்
உடைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்
செளமியாக்குட்டி
பலூன்
உடைந்து கொண்டிருக்கிறது
வெடிச்சிரிப்புடன்.
o
விளையாடி முடித்து
தூக்கிப்போடுகிறாள்
செளமியாக்குட்டி
சோகத்தில்
கைகால்களை உடைத்துக் கொள்கின்றன
அறிவில்லாத பொம்மைகள்.
o
நிறையக்கேள்விகளுடன்
விடிகிறது
செளமியாவின் காலை.
கேள்விகளுக்கு
பயந்து சிலைக்குப்பின் ஒளிந்து பார்க்கிறார்
கடவுள்
o
நான் அம்மா செல்லம்.
அவங்கதான் நான்
குட்டிப்பாப்பாப்பாவா இருக்கும்போது
எறும்புகடிக்காம இருக்க தொப்பைக்குள்ள வச்சுருந்தாங்க
என்கிறாள்.
தூக்கத்தில் உதட்டசைத்து
கடவுளிடம் பேசிக்கொண்டிருந்திருக்கிறாள் போலும்.
o
குழந்தையும் தெய்வமும் ஒன்று
என்றேன் செளமியாவிடம்
இல்லப்பா நான் சாமிக்கும்
மேல
சாமிக்கு என்னமாதிரி சிரிக்கத்தெரியாது
என்றாள்.
சரிதான்.

http://silarojakkal.wordpress.com/2010/10/15/சாமிக்கும்-மேல-செளமியா/

thanks: Poems by லதாமகன்