நரேந்த் அலுவலகப் பணித்தோழன், அலுவலகம் செல்லும் போது அதிகம் பேசுவதுண்டு, கட்டுமான தளத்திற்கு சென்றால் அலுவல் சார்ந்த விசயங்கள்தான் அதிகம் பேசுவது, வெளிப்பணியிட அழுத்தங்களை அறிந்தவன்.

எளிதில் எல்லோரிடமும் பழகிவிடக் கூடியவன். அவனுடைய பணிக்கென சில ஒழுங்குகளை கடைபிடிப்பவன், சக பணியாளர்களுக்கு கற்றுத் தருபவன்.

என்னுடைய அலுவல் பணிகளுடே தேநீருக்காவும், உணவிற்காகவும் நரேந்தோடு பயணித்தது கொஞ்சம் மாறுதலும் மகிழ்ச்சியையும் தரும்.

சிங்கப்பூரில் இருந்து வெளியேறுவதை எளிதாகச் செய்துவிட்டான், அவன் பணி செய்த இந்த 3-1/2 ஆண்டுகளை வேறு எவராலும் நிரப்ப இயலாது, நிர்வாகமும் அறிந்த ஒன்று.

நரேந்தின் பெரு விருப்பம் ஒன்றே. வேண்டுதல்களில் நம்பிக்கையில்லை, நம்பிக்கையான வேண்டுதல்கள் உண்டு நரேந்திற்காகவும்.

இனி என் அலுவலகப் பயணத்தில் தேநீரை பகிர்ந்து கொள்ள யாரும் காத்திருக்கப்போவதில்லை.

கும்பகோணத்தை ஞாபகப்படுத்துவற்கு Narenth Natarajan இருக்கிறான்.nar

சூப்பர்வைஸர் இராஜேந்திரன்

appa.jpgதனியார் கல்லூரிகளின் வருகைகளுக்கு பிறகு, இன்றைக்கு இஞ்சினியர் என்றாலே மதிப்பில்லாமல் போய்விட்டது, வீட்டில் நான்கு பேர் இருந்தால் மூன்று இஞ்சினியர்களாவது இருப்பார்கள். அதில் இருவர் அதற்கு சம்பந்தம் இல்லாத பணியில் இருப்பார்கள். இஞ்சினியர் இராஜேந்திரன் வீடு எங்கு எனக்கேட்டால் வேறு அடையாளம் சொல்லச் சொல்வார்கள்.

அப்பா இராஜேந்திரன் ITI டர்னர் முடித்து சிங்கம்புணரி என்பீல்டு தொழிற்சாலையில் பணியை தொடங்கியவர், 1977 அம்மா வைரத்தை திருமணம் முடிக்கும் போது 240 ரூபாய் சம்பளம், அதில் 40ரூபாய் வீட்டு வாடகைக்கு போக மீதமுள்ள பணத்தில் கல்யாண கடனை அடைத்து, குடும்ப வாழ்க்கையை நடத்தினார்.

1984 ஆம் ஆண்டில் சிங்கம்புணரி என்பீல்டு தொழிற்சாலையை ராணிப்பேட்டையில் செயல்பட்ட தொழிற்சாலையில் இணைத்தபோது வெகு சிலர்தான் பணி மாற்றம் செய்யப்பட்டனர். பலர் அதன் உப நிறுவனங்களாக செயல்பட்ட சிறு நிறுவனங்களுக்கு மாறினர். அப்பாவும் அப்படி ஒரு சிறு நிறுவனத்திற்கு மாறி ஓரிரு ஆண்டுகள் அங்கு பணி புரிந்தார். சரியான வழிகாட்டுதல்கள், வாய்ப்புகள் அங்கு இல்லாத போது, தாத்தா மாணிக்கத்தின் ஆலோசனையின் பெயரில் அவர் ஆரம்பித்த தொழிற்சாலைக்கு மேற்பார்வையாளராக சென்றார்.

1985 ல் திருச்சி மாவட்டம் பேட்டவாய்த்தலையில் தாத்தா மாணிக்கம் அமைத்த ‘அமிர்தம் இஞ்சினியரிங்’ நிறுவனத்தின் மேற்பார்வையாளராக சில ஆண்டுகள் பணி புரிந்தார். உரிய திட்டமிடல் இல்லாமல் ஆரம்பித்ததால் மூலப்பொருள்களை பெற்று வருவதில் எதிர்கொண்ட சிரமங்களால் அந்த நிறுவனத்தில் இருந்து விலகி, முன்பு பணிபுரிந்த தொடர்புகளை வைத்து 1989 ல் சிங்கம்புணரியில் தனியார் நிறுவனத்தில் சூப்பர்வைஸர் பணி.

சூப்பர்வைஸர் என்றால் மேற்பார்வையிடுவது மட்டுமல்ல பணி, அந்த நிறுவனத்தில் முதலாளிக்கு அடுத்த நிலை சூப்பர்வைஸர், மதுரை TVS மற்றும் பிற நிறுவனங்களில் வாகன உறுதி பாகங்களை எடுத்து வந்து, உரிய அளவில் கடைந்து தரம்பார்த்து பிரித்து மீண்டும் TVS ல் சேர்ப்பது, கடைந்த இரும்புக்கழிவுகளை வெளியேற்றுவது, வங்கிப் பரிவர்தனை, சம்பள பட்டுவாடா, ஆண், பெண் என பணிபுரியும் ஊழியர்களை கட்டுப்படுத்துவது, பகல், இரவு இரண்டு சிப்ட் பணிகளை நிர்வகிப்பது என மேலாளராருக்கான பணியை அப்பா செய்தார். பணி காலத்தில் அப்பாவுக்கு இருந்த இன்னோரு பெயர் பிழைக்கத்தெரியாத மனிதர்.

கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பணியிலிருந்து ஓய்வு பெற்றுவிட்டார். பெற்றுவிட்டார் என்றால் நாங்கள்தான் போதும் என்று சொல்லிவிட்டோம். அ.காளாப்பூரில் வசிக்கும் இராஜேந்திரனை இன்றும் சூப்பர்வைஸர் இராஜேந்திரன் என்றால்தான் தெரியும். அஞ்சலக கடிதங்களிலும் சூப்பர்வைஸர் என்ற அடைமொழியோடுதான் கடிதங்கள் வரும்.

எழுத்து, மரியாதை, நேர்மை என சூப்பர்வைஸர் இராஜேந்திரனிடம் கற்றுக்கொண்டதைத்தான், கொஞ்சமென என்னிடம் நீங்கள் பார்க்கலாம்.

ஐ லவ் சூப்பர்வைஸர் & அப்பா

16 சிறுகதைகள் – ஆசிரியர் ரமேஷ் ரக்சன்

rameshஒரு ரயில்/பேருந்து பயண நேரத்தில் படித்து முடித்துவிடக்கூடிய கதைத்தொகுதி ரமேஷ் ரக்சனின் ’16’. சொல்லப்பட்ட 16 கதைகளும் 3-ல் இருந்து 4-பக்கங்களுக்குள் இருப்பதால் ஒரே வாசிப்பில் வாசித்து விடலாம், ஆனால் ஒவ்வொரு கதைகளை படித்து முடித்து அடுத்த சிறுகதைக்குள் உள்நுழைய நமக்கு கொஞ்சம் ஆசுவாசம் தேவைப்படுகிறது.

கிராமம் மற்றும் நகரம் என இரு வேறுபட்ட பரப்புகளில் நிகழும் சிறுகதைகள், எதார்த்தமாக அந்த வட்டார பேச்சுமொழியில் இருக்கிறது. விரிவான வர்ணனைகள் இல்லாமல் தொடங்கும் கதைகள், பதின்மவயதினர் கடந்து செல்லும் வாழ்க்கையில் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்கள் பற்றி சொல்லப்படும் எல்லாக் கதைகளும், ஆரம்ப பத்தியிலிருந்து கதையின் முடிவை நோக்கி நகரும் போது வாழ்தலின் எதிர் துருவத்தை சென்றடைகிறது. ஒவ்வொரு கதையின் முடிவும் இந்த சிறுகதை தொகுப்பில் ‘சொல்’ எனும் சிறுகதையின் இறுதியில் சொல்லப்பட்டுள்ள ‘ “தேவ்டியாவுள்ள…… எங்க அம்மய பேசினா கேட்டுட்டே இருக்கனுமா…” சில்லுகளாகியிருந்தன ஒரு பீர் பாட்டில்’, அப்படி நம் மண்டையிலும் ஒரு பியர் பாட்டில் கொண்டு அடிக்கும் வலியை ஏற்படுத்தும்.

பதின்ம வயதில் ஆண் மற்றும் பெண் இருவரும் வேலையிடத்தில் சந்திக்கும் பிரச்சினைகள், அவர்தம் காமம், தனி மனிதர்களின் உள்ளார்ந்த பிரச்சினைகள், நம்மை சுற்றிய சமூகம் எழுப்பும் கேள்விகள், சிறு குழந்தைகள் அறிந்தும், அறியாமலும் உயிர் நரம்மை நீவி தொடுக்கும் கேள்விகள், மனம் பிறழ்ந்த சிறுவர் சிறுமியின் வாழ்வியல் தரிசனங்கள் என்று சிறுவர், சிறுமியர் வாழ்வியலை பற்றி எழுதப்பட்ட இந்த சிறுகதைகளை இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாக எழுதியிருக்கலாம். ஆனால் சுருங்கச் சொல்லி நம்மை சுற்றிலுமான சிதிலமடைந்த மனிதர்களின் வாழ்வியலை தொட்டுவிடுகிறார்.

16 என்று ஆரம்பித்த திரைப்படங்கள் எல்லாம் வெற்றி பெற்றிருப்பதாக சமிபத்திய D16 நேர்காணல் ஒன்றில் குறிப்பிட்டிருப்பார்கள், அதுபோல ரமேஸ் ரக்சனின் ’16’ சிறுகதை தொகுதியிலிருந்து எந்த ஒரு சிறுகதையையும் குறும்படம் எடுக்க விரும்பும் இயக்குனர்கள் முயற்சி செய்யலாம்.

ஆசிரியர்: ரமேஷ் ரக்சன்
பதிப்பு : 2014
வெளியீடு: யாவரும் பப்ளிஷர்ஸ்

சாலிட்டரி

நூல்: மாற்று சினிமா
எழுத்து : கிராபியென் ப்ளாக்
வெளியீடு: புதிய கோணம்

சாலிட்டரி
……………….
இயக்கம்: கவிஞர் Iyyappa Madhavan
ஒளிப்பதிவு : செழியன்
தயாரிப்பு: Arivu Nidhi & Pandiidurai Neethipaandi

அறையில் மிகுந்த சோர்வுடன் உறங்கிக் கொண்டிருக்கிறான் ஓர் இளைஞன். அவனது அறை இருண்டு கிடக்க, துவண்டுபோன அவனது கால்களின் வழியே மிக கவனமாக வெளிச்சம் பரவத்தொடங்குகிறது. பெர்முடாஸ் மட்டுமே அவனது உடலைப் போர்த்தியிருக்கிறது. வெளிச்சத்தின் வாசனையை முகர்ந்தவாறே படுக்கையில் இருந்து எழுந்தவன் சோர்வோடு ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து பற்ற வைக்கிறான். தன் அருகில் இருக்கும் கனத்த இலக்கிய புத்தகம் ஒன்றை தன் அருகே வைத்துக்கொண்டு சிகரெட்டை புகைத்தவாறே சில பக்கங்களைப் புரட்டுகிறான். அதிகாலையின் அமைதி். அவனது மனம் அந்த புத்தமதத்தின் பக்கங்களில் நிலைகொள்ளாமல் தவிக்கிறது. புத்தகத்தை தூக்கிப்போட்டு விட்டு, வேறு ஒரு இதழை எடுத்துப் புரட்டுகிறான். அது நடிகைகளின் கவர்சிப் படங்கள் நிறைந்த கைக்கு அடக்கமான புத்தகம். மிகவும் ரசனையோடு ஒவ்வொரு பக்கத்தையும் நிதானமாக புரட்டிப்பார்க்கிறான். பின்பு ஏதோ தோன்றியவனாக, அந்த சிறிய இதழோடு டாய்லெட்டிற்குள் சென்று வேகமாக கதவை சாத்திக்கொள்கிறான்.

அவனது படுக்கை அறையில் அவனும், வேறு ஒரு பொண்ணும் இருக்கின்றனர். இருவரின் பார்வையும் வெவ்வேறு திசை நோக்கி பதிந்திருக்கிறது. அவள் தனது மார்பின் குறுக்கே கையைக் கட்டிக்கொண்டு, இருளோடு இருளாக நிற்கிறாள். அவன் கவிழ்ந்த தலையோடு உட்கார்ந்திருக்கிறான். அறையில் கனத்த மௌனம் மட்டுமே இவர்களைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

இப்பொழுது அவன் டாய்லெட்டிற்குள்ளிருந்து சலிப்போடு வெளியே வருகிறான். வந்தவன் வெறுப்பு மேலோங்க மிக வேகமாக அந்த இதழை சுக்கு நூறாகக் கிழித்துப் போடுகிறான். ஒரு ஜன்னலின் அருகே வெவ்வேறு விதமான காலி மது பாட்டில்கள் நிறைந்து கிடக்கின்றன. அவற்றின் அருகே அமர்ந்தவன் ஒவ்வொரு மது பாட்டிலின் அடியில் மிச்சமிருக்கும் மதுவைக் குடிக்கிறான். அவன் கையில் இப்போது பிரபலமான இலக்கியப் புத்தகம் ஒன்று இருக்கிறது. அவற்றின் பக்கங்களைப் புரட்டியபடியே இருக்கிறான். இப்போது மறுபடியும் அவனும், அவளும் இருக்கும் காட்சி இடையில் வந்து போகிறது.

அறையிலிருந்து ஏதோ ஒரு சட்டையை எடுத்து அணிந்துகொண்டு வெளியேறுகிறான். அவன் இருந்த அறைக்குள் பூனை ஒன்று வெளியேற வழியின்றித் தவிக்கிறது. கையில் மது பாட்டில் ஒன்றுடன் அவன் அறைக்குத் திரும்புவதை அறிந்த பூனை இருளினுள் ஓடி ஒளிகிறது. மேசை மீது இருக்கும் ப்ளாஸ்டிக் மதுவை ஊற்றிக்குடிக்கிறான். அவனது கைகள் மிகுந்த கவனிப்புடன் இலக்கிய புத்தகத்தின் பக்கங்களைத் திருப்பியபடி இருக்கின்றன. ஆனால் அவன் கையில் புத்தகம் இல்லை. காற்றில் படபடக்கும் புத்தகதாள்களின் ஓசையுடன் காட்சி நிறைவு பெருகிறது.

அறையில் வெளியேற வழியின்று சிக்கிக்கொண்ட பூனையைப்போல காமம் ஒரு மனிதனின் தனிமையினுள் சிக்கிக் கொண்டு தவிக்கிறது. புரிந்து கொள்ளப்படாத மௌனத்தின் வழியே எப்போதும் காமம் நம்மை கடந்த படியேதான் இருக்கிறது. அந்த அறை மட்டுமே அந்த இளைஞனது காமத்தை தனது கனத்த சுவர்களுக்குள் அடைகாத்து வைத்திருக்கிறது. சுவர்கள் பேசாதவரை காமம் ரகசியமே! காமத்தை மதுவின் புட்டிக்களுக்குள் அடக்க முயற்சித்தாலும் அது மூடியை உடைத்துக்கொண்டு வெளியேறியபடிதானே உள்ளது. தீராத தனிமையின் உக்கிரத்தில் மனிதனுக்கு புத்தகங்கள் மட்டுமே எப்போதும் ஆறுதல் அளிக்கும் தோழனாக இருக்கின்றன. காமத்தை கடக்கவும், தனிமையை விரட்டவும் புத்தகங்கள் மட்டுமே நம்மிடம் எஞ்சியிருக்கின்றன. கையில் புத்தகம்மே இல்லையென்றாலும் கூட, மனித மனம் காற்றில் எழுதப்பட்ட தீராத பக்கங்களை வாசித்த படியே தான் உள்ளது என்பதை வலியோடு சொல்கிறது படம்.

சினிமா என்பது காட்சி வடிவம். அதை சரியாக உள்வாங்கி இருக்கிறார் இயக்குநர் அய்யப்ப மாதவன். அவரது கவிதைகளை வாசிக்கிற உணர்வுதான் படத்தைப் பார்க்கும் போது நம்ப்பு ஏற்படுகிறது. பத்தே நிமிடங்களில் வாழ்வின் மீதான கசப்பையும் காமத்தின் மீதான குரோத்ததையும், புத்தகங்களின் அவசியத்தையும் சொல்லியிருக்கிறார். இது இவரின் முதல் படம். விரிவான இலக்கிய நண்பர்கள் மற்றும் திரை விமர்சனங்களுடனான நட்பில் கிடைத்த அனுபவம் காட்சிகளை அமைந்திருக்கும் விதத்தைப் பார்க்கும்போது தெரிகிறது. நல்ல சினிமாவுக்கான தேடுதல் அய்யப்பனிடமும் உண்டு. அவரது நீண்ட கால நண்பரான ஒளிப்பதிவாளர் செழியன்தான் படத்திற்கு ஒளிப்பதிவு செய்திருக்கிறார். இவர் பிரபல ஒளிப்பதிவாளர் பி.சி.ஸ்ரீராமின் பள்ளியில் படித்தவர். திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளராக மாறிய பின்னும் (கல்லூரி) குறும்படங்களுக்கும் ஒளிப்பதிவு செய்ய தன்னை தயார் படுத்திக் கொண்டிருக்கும் அவரது அர்பணிப்பிற்கு பாராட்டுக்கள். காட்சிகளை மிகுந்த வெளிஞ்சத்தோடு காட்டி அதன் தன்மையை கெடுக்காமல், இருளும், ஒளியும் கலந்த சீரான ஒளிப்பதிவைக் கையாண்டிருக்கிறார். வாழ்வை தரிசிக்கிற உணர்வைக் கொடுக்கிறது இவரது ஒளிப்பதிவு.

கதையின் பாத்திரமான விஸ்வநாதன் கணேசன், தொழில் முறை நடிகரில்லை. அதனாலேயே கதையின் பாத்திரத்திற்கு மிகச்சரியாக பொருந்திப்போகிறார். தனிமையின் வலியையும், காமத்தின் இம்சைகளையும், வாழ்வை அறியத் துடிக்கிற மனோநிலையையும் மிகச் சரியான தனது உடல்மொழியால் வெளிப்படுத்துகிறார். நல்லவேளை நடிப்பிற்கு அவர் முயற்சிக்கவில்லை. சில கணங்களே வந்துபோனாலும் அந்த பூனை நம் கண்களைவிட்டு அகல மறுக்கிறது. அதே போல் அந்த பெண் நம் மனதின் ஓரத்தில் தீராவேட்க்கையோடு நின்று கொண்டேயிருக்கிறாள். மௌனத்தை இறுகி பற்றிக்கொண்டிருக்கும் அவளின் கேள்விகளுக்கு நம் யாரிடமும் பதிலில்லை. மிகச்சரியான பாத்திரத்தேர்வு.

மாமல்லன் கார்த்தியின் படத்தொகுப்பு கதையின் போக்கை சிதைக்காமல் அதன் வழியே பயணித்திருக்கிறது. மிகுந்த பொருட்செலவில் எடுக்கப்படும் திரைப்படங்கள் ஏற்படுத்தும் பாதிப்பதை விட இந்த பத்து நிமிட குறும்படம் நம் மனதில் ஏற்படுத்தும் வலி ஆழமானது.

சிவகங்கை மாவட்டம் நாட்டரசன்கோட்டை எனும் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர் கவிஞரும் இயக்குநருமான அய்யப்ப மாதவன் மீராவின் அன்னம் பதிப்பகத்தின் மூலம் ‘தீயின் பிணம்’ என்ற முதல் ஹைகூ கவிதை நூலையும், அதன் பிறகு ‘மழைக்குப் பிறகும் மழை’, ‘நானென்பது வேறொருவன்’, ‘நீர்வெளி’, ‘பிறகொருநாள் கோடை’, ‘எஸ்.புல்லட்’, ‘நிசி அகவல்’, ‘சொல்லில் விழுந்த கணம்’ ஆகிய கவிதை நூல்களையும் ‘தானாய் நிரம்பும் கிணற்றடி’ சிறுகதைத் தொகுப்பு ஒன்றையும், ‘குவளைக் கைப்பிடியில் குளிர்காலம்’ எனும் ஹைகூ கவிதை நூலையும் வெளியிட்டுள்ளார். இதன் தொடர்ச்சியாக அவரது குறும்படம் ‘சாலிட்டரி’ Solitary வெளிவந்து இருக்கிறது. தமிழில் சிறப்பானதொரு முயற்ச்சி.

 

யமுனா வீடு

ஸ்தோத்திரம் சொல்லிய அவள்
அந்த புலர் பொழுதின்
பச்சைநிற சமிக்கையில் சாலையை கடக்கிறாள்
மெல்ல இருள் விலக்கிய வாடகை டாக்சி ஒன்று சன்னமாக அவளை மோதி நிற்கிறது.
சாலையில் நிலைகுழைந்தவள்
நியாபகப்படுத்தி சமிக்கையை சரிபார்க்கிறாள்
பச்சையில் ஒளிர்து கொண்டிருக்க
டாக்சி ஓட்டுனர் கீழிறங்கி வருகிறார்
அவளின் ஒவ்வாமையை பார்த்து பதற்றமடைந்தவராய்
கைகளை கூப்பி அழும் பாவனையில் ரட்சிக்க வேண்டுகிறார்
ஞாபகங்களை மீள பெற்ற அவளும்
கை கால் சிராய்ப்புகளை கெத்தி கடக்க முற்பட
சீன ஓட்டுனர்
அவள் வீடடையும்வரை வந்துதவுவதாகச் சொல்ல மறுக்கிறாள்
இருந்தும் சீனருக்கு அவளின் கெந்தல் நடைகண்டு
வாகனத்தில் அழைத்து செல்கிறார்
15 நிமிட பயணநேரமும் சீனரே பேசிக்கொண்டிருக்கிறார்
காவல்துறையை அழைத்து புகார் செய் மகளே
மருத்துவ மனைக்கு அழைத்து செல்லவா மகளே
புன்னகையால் அதுவும் வேண்டாம் என்றவளை
நீ கர்த்தரின் பிள்ளையானவளா என்கிறார்
ஆம் என ஆமோதித்தவளிடம்
அதான் என்னை மன்னித்தாயா
நானும் கர்த்தரின் பிள்ளையானவன்தான்
ஆனால் நிறைய தவறுகள் செய்திருக்கிறேன்
உன்னால் மட்டும் எப்படி அன்பு செய்யமுடிகிறது
உன்னைப்போல மகள் ஒருத்தி எனக்கு இருக்கிறாள்
வேறெதுவும் உதவிகள் தேவைப்பட்டால் அழை மகளே என்றவர்
அவள் வீடடைந்தபின்னும்
அவள் சென்ற திசைநோக்கி துயர்கடந்து நின்றுகொண்டிருந்தார்
கர்த்தரின் பிள்ளையானவளின் அன்பினால்…

#பாண்டித்துரை

மாற்று சினிமா

இணையத்திலும், சஞ்சிகைகளிலும் மிகுதியாக காணக்கிடைப்பது திரைப்படங்களின் விமர்சனம்தான், நாமும் ஆர்வமாய் தேடிப்படிப்பது அத்தகைய விமர்சனங்களைத்தான். முகநூல் வந்த பிறகு திரைப்படத்தை பார்ப்பதற்கு முன்பே விமர்சனத்தை அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வமே அதிகருத்திருக்கிறது.

குறும் படங்கள், ஆவணப்படங்கள் பற்றிய விமர்சனத்தை இங்கு வெகுசிலரே, வலை பதிவுகளிலும் ஒரு சில சஞ்சிகைகளில் எழுதிவருகின்றனர். அப்படி எழுதப்படும் குறும்பட விமர்சனங்கள் புத்தகமாவது அரிது.

இன்று வெளிவரும் என்னற்ற குறும்படங்களில் சிறந்த படத்திற்கான விமர்சனங்கள் புத்தக வடிவம் பெறும்போது அத்தகு திரைப்படங்கள் சினிமா குறித்து பயில்பவர்களுக்கு ஒரு ஆவணமாக இருக்கிறது. ஆண்டுதோறும் வெளிவரும் நூற்றுக்கணக்கான குறும்படங்களில் தெரிவு செய்து பார்க்கவும்.

எழுத்தாளர் கிராபியென் பப்ளாக் எழுதி புதிய கோணம் பதிப்பகம் வெளியிட்டுள்ள ‘மாற்று சினிமா’ நூல் நானும் எனது நண்பர் அறிவுநிதி தயாரித்து கவிஞர் அய்யப்ப மாதவன் இயக்கி, திரைப்பட ஒளிப்பதிவாளர் செழியன் ஒளிப்பதிவு செய்த ‘சாலிட்டரி’, எழுத்தாளர் எஸ்.ராமகிருஸ்ணன் எழுதிய கர்ண மோட்சம் உள்ளிட்ட 25 கும் மேற்பட்ட குறும்படங்கள், சில ஆவணப்படங்கள் குறித்துப்பேசுகிறது.

ஒவ்வொரு குறும்படம் பற்றிச்சொல்லும் முன்னர் அந்த திரைப்படத்தை பார்பதற்கு கிடைத்த வாய்ப்பு பற்றியோ, அல்லது எழுத்தாளர் குறும்படம் ஒட்டிய நினைவுகளைக் கிளறி குறும்படத்தை அறிமுகப்படுத்தும் போது, ஒரு திரைப்படத்தை காட்சிப்படுத்திப் பார்க்கும் மனநிலையில் உள்ளவர்களுக்கு அயற்சியையும், வாசிப்பில் தொய்வையும் தருகிறது. மேலும் ஒரு சில இயக்குனர்களின் ஒன்றிற்கு மேற்பட்ட படங்களை விமர்சிக்கப்பட்டிருப்பதை தவிர்த்திருந்தால் வேறு புதிய ஒரு இயக்குனரின் குறும்படம் அடையாளப் படுத்தப்பட்டிருக்கும்.

மற்றபடி நாம் கடந்து செல்லும் நிகழ்வுகளை, சிறுகதைகளை குறும்படமாக ஆவணப்படமாக்க விரும்புபவர்களுக்கும், சிறுகதை வாசிப்பாளர்களுக்குமான நூல் இது.

நான் பார்த்த சாலிட்டரி, தீரா இருள், கர்ண மோட்சம், அட்சயம், மறை பொருள் தவிர்த்த பல படங்களை நானும் தேடிப்பார்க்க வேண்டும்.

aaa
வெளியீடு : புதிய கோணம்
முதற்பதிப்பு: 2010

உமா கதிருடன் உரையாடியது நேர்காணல் வடிவில்….

ஒரு தேநீரும், இரண்டு ரொட்டி பரோட்டாவும் சாப்பிடும் நேரத்தில் உமா கதிருடன் உரையாடியது நேர்காணல் வடிவில்….

 

கேள்வி: இந்த ஆண்டு (2016) வாசிப்பில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லக்கூடிய புத்தகமாக எதைக் குறிப்பிடுவீர்கள்?

உமாகதிர்: குழந்தை பருவம் பற்றி எழுதிய எழுத்தாளர்களில் யூமாவாசுகியை குறிப்பிடலாம், அந்த வரிசையில் ஒரு சிறுவன் ஊட்டியில் வாழ்ந்த நாட்களை அழகாக பதிவு செய்த “வெலிங்டன்” நாவலைச் சொல்லலாம். எழுத்தாளர் சுகுமாரன் எழுதிய நாவல்

கேள்வி: இந்த ஆண்டு (2016) பார்த்த திரைப்படங்களில் மிகவும் பிடித்த படங்களாக எதைச் சொல்லலாம்?

உமாகதிர்:ஒரு தாத்தாவைப் பற்றிய திரைப்படம்,  நாடோடி வாழ்க்கையை அழகாக பதிவு செய்திருப்பார்கள். தாத்தாவிற்கு நாடோடியாக வாழ வேண்டும் என்ற ஆசை, அதற்கான சந்தர்ப்பத்தை மகன் பணம் கொடுத்து அமைத்துத் தருகிறான். இடையர்களோடு ஒருத்தனாக ஒரு கிராமத்து முதியவர் எதைப் பற்றியுமான கவலைகள் இன்றி பயணம் செய்வதைப் பதிவு செய்த கன்னடப்படமான “திதி”யும் மாராத்தி திரைப்படமான “சாய்ரட்”டையும் சொல்லலாம். தமிழில் “ஜோக்கர்” திரைப்படத்தை குறிப்பிடலாம்.

கேள்வி: சமீபத்தில் சிங்கப்பூர் வந்த கவிஞர் யவனிகா ஸ்ரீராம்முடனான சந்திப்பு?

உமாகதிர்: கவிஞர்கள் எல்லாம் இருக்கமாக இருப்பார்கள் என்று நினைத்திருந்தேன், ஆனால் நேரில் பழக இருக்கம் இல்லாத சாதரணமாக பழகக்கூடியவராக யவனிகா இருந்தார். எல்லா தரப்பு மனிதர்களிடமும் உரையாடக்கூடியவர்,. யவனிகாவுடனான உரையாடல் வழியே நமக்கு கற்றுக் கொள்வதற்கு நிறைய விசயங்கள் இருக்கிறது.

1

கேள்வி: மகன் நவீனனுக்கு இலக்கிய வாசிப்பு, புத்தகங்கள் & எழுத்தாளர்களின் அறிமுகத்தை ஏதோ ஒரு விதத்தில் ஞாபகப்படுத்துவன் சூட்சுமம் என்ன?

உமாகதிர்: விவசாயின் மகன் விவசாயம் சார்ந்து ஏதேனும் தெரிந்து கொள்வது போல, எனது தந்தை அரசு வேலை பார்ப்பவர் ஓய்வு நேரங்களில் வார சஞ்சிலுகைகளை வாசிப்பார், அதை பார்த்து கொண்டிருக்கும் எனக்கும் வாசிப்பில் ஆர்வம் வந்தது. அப்படித்தான் நான் வீட்டில் இருக்கும் போது புத்தகங்களை வாசிப்பேன், திரைப்படங்கள் பார்ப்பேன். அந்த இரண்டையும் நவீனன் பின் தொடர்கிறான்.

2

கேள்வி: சிறுகதை எழுத விரும்புவது…

உமாகதிர்: ஆர்வத்தோடு சரி. வாசிப்பவர்கள் எல்லாருக்கும் ஒரு கட்டத்தில் சிறுகதை எழுத வேண்டும் என்று தோன்றும், அப்படித்தான் அதற்கு நிறைய வாசிப்பு வேண்டும்.

கேள்வி: பரபரப்பான சிங்கை சூழலில், எந்த ஒரு காட்சியையும் நின்று அவதானிப்பது அரிது. நீங்கள் கடந்து செல்லும் நிறைய மனிதர்களை அவதானிக்கிறீர்கள், ஏன்?

உமாகதிர்: வாசிப்புதான் காரணம்

நாஞ்சில் நாடனின் “சதுரங்கக்குதிரை”யில் ஒரு காட்சி வருகிறது. நாரயணன் ஒரு விற்பனை பிரதிநிதி, விற்பனைப் பிரதிநிதிக்குரிய டார்க்கெட்டை அந்தந்த மாதத்தில் தொட வேண்டும். மகராஸ்டிராவில் ஒரு குக்கிராமத்தில் ஆர்டர் எடுக்கச் செல்வார், அங்கு அவருக்கு ஆர்டர் கிடைக்காது. இந்த மாதம் என்ன செய்வது உணவிற்கு கூட பணம் இல்லையே என்று கவலையோடு செல்லும்போது, அவரை தாண்டிச் செல்லும் ஒரு கரும்பு லாரியின் மேல் உள்ள சிறுமியை கவனிப்பார் அந்த சிறுமியும் இவரைப் பார்த்தவுடன் ஒரு கரும்பை உருவி உடைத்து அவரது திசை நோக்கி எறிவாள், அந்த கரும்பை பிடித்து இவர் சாப்பிடுவார்.

அப்படித்தான் ஒரு விரத்தியான சூழலில், ஒரு அன்பு நம்பைப் பற்றி யோசிப்பதற்கோ அன்பு செய்யவோ தயாராகத்தான் இருக்கிறார்கள். அது இலக்கிய வாசிப்பு வழியாக கண்டிப்பாக எல்லோருக்கும் வரும், அந்த மாதிரியான காட்சிதான். சோர்வுற்றவனுக்கு கிடைக்கும் ஒரு மாத்திரைப்போல! புத்தக வாசிப்பின் வழியே, பிற மனிதர்களை அவதானிப்பது வழியே கிடைக்கிறது..

3

 

கேள்வி: வாசிப்பு பற்றி சொல்ல விரும்புவது…

உமாகதிர்: வாசிப்புதான் ஒருவனை நல்வழிபடுத்தும். இலக்கிய வாசிப்பாளன் எவ்வளவுதான் கரடு முரடானவனாக இருந்தாலும் அவனை நல்ல வழிக்கு கொண்டு வந்துவிடும்.

நாம் வாழ முடியாத ஒரு வாழ்கையைதான் நிறைய நபர்கள் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நம்முடைய வாழ்க்கை ஒரே வாழ்க்கை, அதனால் எல்லாருடைய அனுபவங்களையும் நம்மால் பார்க்க முடியாது, அதை எழுத்தாளன் செய்கிறான். வாசிப்பின் வழியே வாசிப்பாளன் உணர்கிறான்..

கேள்வி: எழுத்தாளர்களில் யூமாவாசுகியின் மீது மட்டும் ஏன் கூடுதல் ப்ரியம்?

உமாகதிர்: யூமாவாசுகியின் எழுத்தில் நாலு வரி எழுதினாலும் அதில் இரண்டு வரி மற்ற மனிதர்கள் பற்றிய அன்பு இருந்து கொண்டே இருக்கும். அதை தவிர்த்து அவரால் எழுதவே முடியாது. கவிதையாக இருந்தாலும், நாவலாக இருந்தாலும் சகமனிதர்கள் மீதான அன்பு இருக்கும். எப்படி சலிக்காமல் அன்பு பற்றி ஒருவரால் எழுத முடிகிறது அதான்.

8

கேள்வி: திருவண்ணமலை என்றால் ஞாபகத்திற்கு வருவது?

உமாகதிர்: முன்பெல்லாம் அங்கு இருக்கும் ஒரு சந்தையும், கிரிவலம் ஞாபகத்திற்கு வரும், இப்போதெல்லாம் பவாதான் ஞாபகத்திற்கு வருகிறார்.

கேள்வி: ஏன் பவாசெல்லத்துரையின் ஞாபகம்?

உமாகதிர்: ஒருமுறை அய்யனார் விஸ்வநாத் தான் ஒரு கிரகபிரவேஷத்திற்கு அழைத்திருந்தார். அப்பகூட அய்யனாரை கிண்டல் செய்தேன், அங்கெல்லாம் சென்று ஜாலியாக இருக்க முடியாது என்று. சென்றது பவா வீடு, அங்கு சென்றபின்னர்தான் தெரிந்தது எழுத்து, ஓவியம், திரைப்படம் என நிறைய ஆளுமைகள் வந்திருந்தனர்.

நாம் பார்த்த கிரகபிரவேஷம் மாதிரி கிடையாது. வீட்டை இயக்குனர் பாலு மகேந்திரா திறந்து வைத்தார், அந்த வீட்டிற்குள் முதன் முதலாக சென்றது அந்த வீட்டை கட்டும்போது வேலை பார்த்தவர்கள், கரிசல் கிருஸ்ணசாமி என்று நினைக்கிறேன் அவர் பாடிய பாடல் அப்படி நிறைய விசயங்கள் அன்றய பொழுதில்.

அதனை தொடர்ந்து அடிக்கடி பவா வீட்டடிற்கு செல்ல ஆரம்பித்தேன். அந்த வீட்டில் எல்லாமே இருக்கிறது. இலக்கியம் இருக்கிறது, நண்பர்கள் இருக்கிறார்கள். எல்லா தரப்பு மனிதர்களும் அங்கு வருகிறார்கள், அப்படி வரும்  ஆளுமைகள் அதற்கான கொண்டாட்டங்களை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு சாதரணமாக இருக்கிறார்கள் என்னைப் போன்றவர்களோடு உரையாடுகிறார்கள். யார் அங்கு சென்றாலும் எல்லாருக்கும் ஒரே மாதிரியான மரியாதை.

6

கேள்வி: அய்யனார் விஸ்வநாத் நட்பு பற்றி

உமாகதிர்: அய்யனார் வலை பதிவராகத்தான் அறிமுகம். நெருக்கமான தோழன், அதை உணரவைப்பார். அவரது அன்பு ரொம்ப பிடிக்கும், அதுவும் ரெண்டு பெக்க போட்டால் பீரிடும் அன்பு தனித்துவமானது. சமுகத்தில் புறக்கணிக்கப்பட்ட மனிதர்கள் பற்றி விசனப்பட ஆரம்பித்து விடுவார். அவருடைய மொழி அழகாக இருக்கும், அவருடைய கவிதைகள்  அழகானது, ஒருவிதத்தில் எனக்கு இன்ஸ்பிரேஷன்னு சொல்லலாம். என் வாழ்வில் நான் கண்டடைந்த நல்ல நட்பு அய்யனார்.

7

கேள்வி: சிங்கப்பூர் இலக்கியம் பற்றி?

உமாகதிர்: சிங்கப்பூர் இலக்கியத்தை பொறுத்தவரை அதிகமாக வாசித்ததில்லை, வாசித்த ஒன்றிரண்டும் பெருத்த ஏமாற்றம்தான். காத்திரமான சிறுகதைகள் எழுதுவதற்கான எல்லாக் களமும் இருக்கிறது, ஆனால் அதற்கான நேரமும் உழைப்பும் யாரிடமும் கிடையாது. அதற்கான உழைப்பும் திறமையும் இருக்ககூடியவர்கள் இங்கு இருக்கிறார்கள், ஆனால் அப்படி யாரும் எழுத முன்வரவில்லை அல்லது முயற்சி எடுக்கவில்லைனு சொல்லலாம். ஒவ்வொரு நாளும் உழைக்க வேண்டிய கட்டாயம் இங்கு, அதனாலான அழுத்தத்தோடு இருக்கிறார்களோ என்று தோன்றும்.

http://soulcroon.com/2017/01/01/14/