http://puthu.thinnai.com/?p=27836

உடைந்து அழும்
பொம்மையிடம்
பேசிக்கொண்டிருக்கிறாள்
அம்மா
ஒட்டப்பட்ட
பொம்மையாக
கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்
அவநிதா

@பாண்டித்துரை

Advertisements

அவநி-1

ஒரு
குறிப்பு எழுதும் நேரத்தில்
அவநிதா
எழுதி வைத்த கவிதைகளை
வரைந்து விடுகிறாள்
அந்த நாளின் கவிதை
ஓவியமாக
சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறது

1222

vetriselvan

கல்லூரி காலத்தில் கவிதை எழுதியது கிடையாது. நண்பேன்டா Vetri Selvan உருகி உருகி கவிதைகள் எழுதிக்கொண்டிருப்பான். அந்த நேரத்தில் வெற்றியை போல கவிதை எழுத முயற்சித்ததுண்டு. காதலும் கவிதையும் கல்லூரி காம்பவுண்டுக்கு வெளியே கூட எட்டிப்பார்க்கவில்லை. கல்லூரி பருவத்திலேயே வெற்றி திரைப்பட இயக்கம் தான் வாழ்க்கை என்று தீர்மானித்தவன். இன்று இயக்குனர் வசந்த், ரவி கே சந்நிரன் என்று பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறான். இந்த காலத்தில் சில கவிதை புத்தகங்களை அவன் வெளியிட்டுருக்கலாம், பல பாடல்கள் எழுதியிருக்கலாம். அதையெல்லாம் கடந்தவனாக அவனுக்கான காலத்தை வெல்லும் தருணத்தில் பயணிக்கிறான். அவனுடைய நண்பேன்டா எல்லோருமே காத்திருக்கிறோம் அந்த கணத்தின் மகிழ்ச்சியை பகிர்ந்துகொள்ள.

விபத்தாகத்தான் கவிதை எழுத ஆரம்பித்தது. அவ்வப்போது எழுதும் கவிதைகளை வெற்றிக்கும் அனுப்புவதுண்டு. எப்போது கவிதை தொகுப்பை கொண்டுவரப்போகிறாய் என்கிறான். அந்த கணத்தில் மகிழ்ச்சியாகத்தான் இருந்தது.

என்ன மக்களே கதற கதற கவிதை புத்தகம் கொண்டுவந்திடவா ….

22 23 111

பொய் சொல்லப் போகிறேன்

நேற்று மாலை ஜூரோங் நோக்கி எம்ஆர்டி பயணத்தில் பதட்டத்தோடு ஒருத்தி உள்நுழைந்தாள். கூட்ட நெரிசலில் என்னருகே நின்றவள் கைப்பேசியை பதட்டத்தோடு பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். கண்களில் எப்போது வேண்டுமானாலும் உடைந்துவிடும் நீர்த்துளி…

எதிர் பார்த்த குறுஞ்செய்தி வந்ததும் காத்திருந்தவள்… கண்ணீர் துளிகளை தட்டச்சு செய்ய … இடை இடையே வந்த சில அழைப்புகளை தவிர்த்தவள் … அதற்கான பதிலை குறுஞ்செய்தியாக்கினாள்.

கூட்ட நெரிசலில் புத்தகம், கைபேசிஐ தவிர்த்துவிடுவேன். கொஞ்சம் திரும்பினால் என்னவென்று படிக்கமுடியும்… கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் திரும்பி விட்டேன்.

(ஆங்கில உரையாடல்) படத்திற்கு வரச்சொல்லும் அழைப்பாக இருந்தது.

தவிர்த்தவள் என்னால் நீ மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாய் என்றேனும் என்னை யோசித்தாயா…

ரயில் பயணத்தில் என்னை அழவைத்துவிடாதே….

உன்னை விட்டு போய்விடுகிறேன்…

உன்னால் என்னை தேடமுடியாத தூரத்தில்…

நான் வாசிப்பது குறித்த பிரஞ்கையற்றவளாக… இல்லை நான் வாசிக்கவேண்டும்மென்ற தூண்டலாக…

புரியவில்லை …

என் நிறுத்தம் வந்தபோது பிரார்தித்துக்கொண்டேன். இன்னுமொரு ரயில் பயணத்தில் அவளை சந்திக்க வேண்டும். உடைந்து விழாத அந்த நீர்துளியோடு

இதோ நேற்றைய நேரத்தில் பயணித்துக்கொண்டிருக்கிறேன். கடைசி பெட்டியில் கண்ணீர் துளியோடு அவளும் என்ற நம்புதலில்…